sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı

bir bengaripsengüzeldünyaumutlu ukdesi.

söz konusu başlık, nazım hikmet'in tahir ile zühre adlı şiirinden bir alıntı cümlesi.

tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil
bütün iş tahirle zühre olabilmekte yani yürekte.

mesela bir barikatta dövüşerek
mesela kuzey kutbunu keşfe giderken
mesela denerken damarlarında bir serumu, ölmek ayıp olur mu?


tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil
seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir

ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?

yani tahiri zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
tahir ne kaybederdi tahirliğinden?
tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da
hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

bir insan sizi 100 gün boyunca sever sonra 101.gün bir şey olur ve artık size olan sevgisi biter bu demek olmuyor ki o 100 gün boyunca o kişi sizi sevmedi. çok alakalı değil konuya ama olsun. aslında bu yoktu öyle içimden geldi be.

nazım hikmetin en çok sevdiğim şiirdir.
volkan konak'tan dinledikçe anılarımızı kıpraştırır.

şart derdim. ne zaman bu soruyla karşılaşsam biri eğer çok seviyorsa yani yürekten seviyorsa diğer kişinin buna saygı duymasını hatta hürmetten dolayı onun da seven kişiyi aynı muhabbetle sevmesini beklerdim. sonuçta biri bizi sevmiş onu sevmemek onu istememek reddetmek bana yanlış geliyordu. ayıp geliyordu. hatta kötü geliyordu.
bu fikrimi değiştiren ise halil cibran'ın yazdığı asi ruhlar kitabının içindeki bir hikayeydi.
aradan uzun zaman geçti tabii çok net hatırlamıyorum ama hikayenin aşağı yukarı özeti şu:

hikaye bildiğimiz yasak aşk. görünen kısmı bu tabii. beni etkileyen cibran'ın betimlemeleriydi.
ince ince nakış gibi işlemişti o saf sevgiyi.
kadının "macere" arayışından veya "şımarık" olmasından dolayı değil de mecbur olduğu için aşığının peşinden gittiği anlaşılıyordu.
yapayalnız, put gibi. tek görevi bir adamın çok sevdiği oyuncağı olmak. bu muydu hayat?
hikayenin başında "nankör kadın", "kötü kadın" dediğim kadına acıdığımı fark etmiştim kısaca.
sevmek efendim. sevmek ne büyük olay.
herkes sevdiğini iddia edebilir. dil her şeyi söyleyebilir. gerçek sevginin göstergesi eylemlerdir.
birini sevmek güzel şey ama o sevdiğimiz kişi bizi sevemiyor diye suçu nedir?
hep sevmenin suçunu konuştuk peki sevmemenin sözde suçu ne olacak?
sevenlere ne kadar saygı duyulması gerekiyorsa sevmemeyi seçenlere de saygı duyulması şart.
ne demişler zorla güzellik olmuyor.

beni sevmeyen elma dikkatimi çekmez.

en azından nefret etmese.

tabi ki sevecek. o elma ise ben kurtçuk değilim sonuçta. adamı hasta etmesin.

bence şarttır.
aksi halde elma ile aynı cümle içinde bile bulunamayız. aynı cümlede bulunamadığımızla da hayal kuramayız. birlikte hayal kuramadığımızı sevemeyiz. elma birden "herkes gibi" oluverir. öyle olmalıdır da.
ben elmaya elma demem benim olmadıkça. alma derim.

sevmek, iradenin elinden asasını aldığı o tuhaf andır. insanın kendi kendine söz geçiremediği yerde, karşı taraftan bir söz beklemesi ne büyük bir yanılgıdır. mütekabiliyet yani o meşhur karşılıklılık esası, ticaretin kanunudur gönlün değil. gönül, hesap kitap bilmez. o sadece akar.. kimi zaman bir fırtınaya, kimi zaman uçsuz bucaksız bir sessizliğe...

başımıza ne geldiyse hep o elmadan geldi zaten. *

şart değil. zaten sevmeyecek onu da biliyorum. beni de yeseler ben de sevmem. elma haklı.

elmayla gönül ilişkisi kurmayı zorlamasak mı acaba?
t: " değil" şeklinde cevaplanacak soru.

sen apple'ı seviyorsun diye android senle mi uğraşacak?

şarttır yavrum. sevmiyorsa da dünyanın sonu değil, elma işi olmazsa armut var üzüm var şeftali var daha.

arkadaşlar merak edip elmaya sordum bu soruyu. verdiği cevabı aynen iletiyorum:
"ben dalımdan koparılmış bir elmayım… bağlanma problemlerim var.”
bence rahat bırakalım, şansımızı zorlamayalım.

sevmek sahip olmak demek değil kabul etmektir, iki kadına sırılsıklam aşığım ama onlar beni sevmiyorsa burada bireysel bir tercih söz konusudur, onların mutlu olmasını isterim, onların mutlu olduğunu hissetmek bana yetiyor, acı verici mi hem de çok ama ne yapabilirim, diğer türlüsü sınır ihlaline giriyor.

elmayı seviyorumdur.
elma beni sevmiyordur.
artık ben de elmayı sevmiyorumdur.

bizde beyle. *

elmanın bizi sevmesi şart değil, işe yarasın yeter.

ben elma sevmem. daha güzel meyveler var.

sen ha? sen! beni ha? beni! ben de ayvayı severim. japonya'ya gidip bağdaş kuran babanın kimonosuna kadar yolun var. aşağılık elma.