sevgilisi olan hoşlanılan kızın varlığının verdiği acı

ona bakınca bile yüreğinin kanaması, göğsünün daralması, ondan uzaklaşmaya çalışmak, göz göze bile gelmemek istemek. fakat kızla coworker olmak, sabah 9 akşam 5 yüz yüze bakmak, derin acılara gark olmak, utanmasa ağlayacak olmak.

sevgilisi olduğu için hoşlandığı kızın varlığı acı veriyorsa bu hoşlantıdan ziyade sahip olma isteğidir maalesef.

eğer yaşanılan hoşlantı değil öz ve saf bir sevgiyse ve o kız sevgilisiyle mutluysa, onun mutluluğu sevgimizden daha ağır basmalı ki gerçekten sevgimiz üstün olabilsin.

bu nası tamlama hocam. nası bi acı yaşadın sen. bence sen sevme ya sana da yazık.*

hoşlanılan insan acı vermez ki. yol yakınken dönüp yeni sulara yelken açarsın.

hoşlanmazsın olur biter hocam. bi düşün ama dürüst ol. bu güne kadar kaç kızdan hoşlandın. o da onlardan biri.

attila ilhan üçüncü şahsın şiiri isimli şiirinde çok güzel anlatmıştır bu acıyı. insanın sevdiği yokken bile canını acıtır. hatırlatalım bir kısmını:

....
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu ağlardım...