sevilen insanın göze güzel gelmesi

sadece bende işlemediğini düşündüğüm olay. ben birini sevdiğimde, arkadaş, dost, kardeş, sevgili kim olursa olsun gözüme çok iyi gelmeye başlıyor.
o kadar beğeniyorum ki her şeyini. kusursuz geliyor gözüme.

ne giyse yakıştırıyor, ne taksa bayılıyorum. bu kesinlikle sevginin gücü. bayık bir alıntı var, bayağı bayık:
“birini güzel olduğu için sevmezsin, ay unuttum devamını ya” alıntılardan hoşlanmıyorum.

benim eski en yakın arkadaşım vardı, var yaaa dünyanın en güzel kızı o gibi gelirdi bana.
bazen birileri güzelliğiyle olumsuz bir şey dediğinde sinirleniyordum. sonra koptuk, şu an mesela o kadar da güzel biri olmadığını görüyorum.
hatta hiç güzel değil benim algılarıma göre.

sevgi bir büyüdür arkadaşlar, bir perdedir. o büyü bozuldu mu her şey ve herkes çirkinleşir.