sıcaktan genleşen banyo kapısını savaşa gidercesine zorlamak
başlık "echabrenef7091" tarafından 17.05.2026 20:47 tarihinde açılmıştır.
1.
mayıs gelip çattı mı baş gösterecek, haziran'da yükseliş trendi yakalayan, temmuz ve ağustos'ta zirveyi gören eylemdir. kapının içinde barındırdığı metal sistem hava ısındı mı genleşir, büyür ve kendisini kapsayan tahta malzemeye sığmaz olur. orası dar gelir ona. boğar, sıkboğaz eder. bizi de paranoyak eder yaşadıkça. özellikle de beni. ne vakit banyoya girmek saikiyle banyo kapısını yumuşakça açmaya yeltensem, sonra kapı açılmasa ve ben de tüm gücümle zorlayıp hem gürültü kirliliğine hem de kontrolsüz güç sarfına sebebiyet versem vicdan azabı duyarım. kendimi sanki birine hesap soruyormuşum da kapıyı açmasını istiyormuşum, kapı açılınca tüm kirli çamaşırları açıkça, mertçe, türkçe ortaya dökecekmişim gibi hissederim.
hayır, aslen tek emelim kapıyı sakince açıp ihtiyaç gidermekti lâkin o aksi, o lânet, o gıcık kapı ilk seferde açılmaz. üstüne üstlük apartman sakinlerini sakinlikten çıkaracak şiddette ses çıkarır. korkutur, ürkütür adamı. ev kapısı mıdır, viyana kapısı mıdır belli değildir. ben de dümdüz adam mıyım yoksa savaşa gidecek ve milletimi koruyacak tam bir yiğit miyim o da bilinmez. bilinecek bir şey varsa o da genleşme denen fizik kavramının esaslı bir sitemi hak ettiğidir. savaş-savaşçı benzetmem yalnızca benim hayal gücümden değil, çoğu evde gerçekleşmiş olası diyaloglardan gelmektedir:
- cemil biraz yavaş ol oğlum. el mi yıkayacaksın ev mi yıkacaksın? savaşa mı gidiyorsun lan?
-- sorma sinan abi. genleşmeden kaynaklanan bir kapı açmazlığı, kapı açmazlığından kaynaklı sinir stres ve agresif hareketler sergiliyorum. yardım et.
daha sonrasında yardım istenen kişi genleşmiş kapılara dair engin tecrübelerini kullanıp doğru yerden bastırarak, çok da sert hareketler sergilemeyerek kapıyı açar. teşekkür edilir o kişiye ve ''allah allah, bu kadar basit miydi?'' diyen gözlerle şaşırılarak banyoya girilir. hikâye de burada biter. iyi 20.47'ler efendim :)
hayır, aslen tek emelim kapıyı sakince açıp ihtiyaç gidermekti lâkin o aksi, o lânet, o gıcık kapı ilk seferde açılmaz. üstüne üstlük apartman sakinlerini sakinlikten çıkaracak şiddette ses çıkarır. korkutur, ürkütür adamı. ev kapısı mıdır, viyana kapısı mıdır belli değildir. ben de dümdüz adam mıyım yoksa savaşa gidecek ve milletimi koruyacak tam bir yiğit miyim o da bilinmez. bilinecek bir şey varsa o da genleşme denen fizik kavramının esaslı bir sitemi hak ettiğidir. savaş-savaşçı benzetmem yalnızca benim hayal gücümden değil, çoğu evde gerçekleşmiş olası diyaloglardan gelmektedir:
- cemil biraz yavaş ol oğlum. el mi yıkayacaksın ev mi yıkacaksın? savaşa mı gidiyorsun lan?
-- sorma sinan abi. genleşmeden kaynaklanan bir kapı açmazlığı, kapı açmazlığından kaynaklı sinir stres ve agresif hareketler sergiliyorum. yardım et.
daha sonrasında yardım istenen kişi genleşmiş kapılara dair engin tecrübelerini kullanıp doğru yerden bastırarak, çok da sert hareketler sergilemeyerek kapıyı açar. teşekkür edilir o kişiye ve ''allah allah, bu kadar basit miydi?'' diyen gözlerle şaşırılarak banyoya girilir. hikâye de burada biter. iyi 20.47'ler efendim :)
devamını gör...