sokağa çıkıp birine çarpmak

filmlerdeki gibi büyük bir aşkın başlangıcı olmayabilir. ya da kim bilir olabilir, çarpışmak lazım.

bugün 7-8 kişiye çarptım ve 2-3 kişiye değmekten son anda kurtuldum
en son apartman kapısından girdim ve arkamdan biri geldi hop diye koştu
ona kapıyı tutayim derken onun da elindeki poşetlere çarptım
bir de asansör kapısına çarptım ama cansız olanları saymamak daha mantıklı şimdilik
yani kimse ölmedi
demek istediğim hiç canları olmayanlardır

minyon, çıtı pıtı insan işi.
biz izbandutlar* olarak ne kimseye çarparız ne de kimse bize çarpar.