son mektup

sabahattin ali’nin duygu yüklü bir şiiridir.
son mektup
ey yâr, bu mektubu aldığın demde
kara topraklara verdim kendimi...
her şey bana engel oldu âlemde,
bir coşkun nehirdim, yıktım bendimi.
benim gönlüm doğuşundan deliydi;
başka dünyaların şaşkın seliydi...
bunun böyle olacağı belliydi...
her şey biter sel yerine döndü mü...
dünya durmaz, bahar olur, kış olur,
belki senin gözün biraz yaş olur,
ben garibim, benim gönlüm hoş olur,
sevdiklerim ayda yılda andı mı...
yıldız olur sana ışık tutarım,
bülbül olur pencerende öterim.
yer altında belki rahat yatarım
yer üstünde çektiklerim dindi mi...
şimdi yaşamayı tatlı bulursun,
koşarsın, gülersin, tez yorulursun,
bir gün olur yine bana gelirsin
deli gönlün yaşamaya kandı mı.



sabahattin ali, evli çiftler anlaşamadığı takdirde onların medeni bir şekilde ayrılmaları gerektiğini eserlerinde vurgulamıştır. günümüzde ayrılmak isteyen eşlerin bir kısmı ne yazık ki dayak, işkence ve cinayetle karşı karşıya geliyor. yazın son bir mektup, ayrılın işte.
kız çocuklarının yetiştiriliş tarzı ile ilgili olarak yaptığı son konuşmaya gelince...

"bir aile, kızını satılık bir mal gibi, vitrinde teşhir edilen bir eşya gibi hazırlarsa, onun kafasının içini tamamen boş bırakarak onun fikri ve hissî hayatı ile zerre kadar alakadar olmayarak kızlarının yalnız güzelliğine, alımlılığına ehemmiyet verirlerse, hatta onun fikrî seviyesinin yükselmesini bile sırf bir koca bulabilmesi için yaparlarsa, kızlarının kendilerini satılık bir meta olarak görmekten başka yapacakları şey yoktur". 1932 yılı -sabahattin ali.

zerrin özer'in seslendirdiği parçadır, çok da güzel söyler.

liseden mezun olduktan sonra ki yaz denize karşı içilen biralara eşlik eden şarkıydı. böyle uçurum gibi bir yer vardı oturup içerdik arkadaşlarla. bir arkadaş vardı adını unuttum şimdi bu şarkıyla ilk bira içilir diyip açardı. zaman ne çabuk geçiyor tam tamına on beş yıl olmuş.

hisleri yalan olanlar batsın. niye biz ölüyoruz zerrin ablam? başlarım son darbeye... ayrıca kimseye mutluluk falan dilemiyorum. beter olun. bizler harikayız.

t: sevenlerin yandığı bir şarkı.

sinan özen abimiz de tiz sesiyle muazzam söyler.

askerde tuhaf bir yerde görev yaptığım için, ölünebilen bir yerdi. komutan geldi; son mektuplarınızı yazın, birazdan toplayacağım dedi.

ben yazmak istemiyorum dedim ona. olmaz lan öyle, yazacak herkes dedi.

yazdım bir şeyler. geldi topladı. aradan bir saat geçmişti ki, geri geldi; sen ne silkik mektup yazıyorsun lan dedi. al düzgün bir şeyler yaz diye ekledi. dedim; benden bu kadar. al mektubu dötüne sok dedi. aldım. zaten çok heveslisi değildim ölürken insanlara geride bir haltlar bırakmanın. ben kapayıp çenemi, silktir olup gitme yanlısıydım. öldükten sonra ne gerek var? değil mi ama?

"ölmüşüm. siz de öleceksiniz. çokta kafaya takmayın. hadi selametle... " bu kadarcıktı. bence gayet yeterliydi. daha fazlasına ne gerek? beğendiremedik adama.