son seslenişim

tam alkolü azalttım, 2 gündür temizim yyk parça atıyor hemde parça adı son seslenişim... gerçekten parçanın öyle bir ruhu var ki kafayı yedim. parça sarhoş bir halde eski sevgiliyi düşünürek bir deniz kenarı meyhanesinden çıkmak, kumsalda saatlerce yürümek ve eve vardığında eternal sunshine of the spotless mind misali ona dair her şeyi unutmak ve sabah yeni bir güne uyanmak tadında.

bayıldığım parçanın ismi.

son seslenişim

bir bilsen ne hallerdeyim
öldüm de gömülmelerdeyim
depremsiz başıma yıkıldı evim

bak taksi kapıda bekliyor
kilitlendi ayağım gitmiyor,
al kalbim neyine yetmiyor

bu sana son seslenişim,
bunca yıl beklemişim;
bundandır vazgeçişim

bak gölgen yansıyor dağlara,
inancım kalmadı güllere
ben nereden başlasam ölmeye?
ilk gençlik mutlu bir hatıra,
bir şehri ilk kez görür gibi
saklayacak bir mezar var mı beni?

bu sana son seslenişim,
bunca yıl beklemişim;
bundandır vazgeçişim

güzel, acıklı şarkı.

bu şarkının girişi çok değişik ya.

tüylerimi diken diken eden cinsten
bıkmadan ara ara dinlediğim bi’ parçadır.

insanı derin duygulara gark eden yüzyüzeyken konuşuruz şarkısı.