sonder

sokakta yürürken, bir şey okuduğunuzda ya da izlediğinizde diğer insanların hayatının da en az sizinki kadar önemli olduğunu farketme hali.

dictionary of obscure sorrows sözcüklerinden biri. (bkz: the dictionary of obscure sorrows)

garip bir histir size insanlığınızı hatırlatır.
ayrıca sonder adlı mükemmel bir grup vardır kendilerine tutuldum
too fast

yolda yürürken hiç tanımadığınız insanların da kendi yaşamlarının baş rolünde olduğunu fark etme ve bununla birlikte gelen ben de onun hayatında yoldan geçen sıradan bir insanım, aslında bir ağaçtan farksızım hissi. çok spesifik anlattım, evet var bir yaşanmışlık. *

mahir ünsal eriş'in dünya bu kadar romanı da aynı hissi veriyor. kitap başlarken anlatıcının rastgele karakterler seçip onların iç dünyasından bahsettiğini düşünürken romanın ilerleyen sayfalarında aslında bu insanların birbirlerinin hayatlarından bir şekilde teğet geçtiklerini ve birbirleri için yabancı olduklarını görüyorsunuz. fakat siz hepsinin hikayesini bilen hakim bakış açısında olduğunuz için garip bir özgürlük ve bağımsızlık illüzyonu yaşıyorsunuz. yaşamak garanti değil tabii ki de yine de tavsiye edilir efenim.