sonic adventure

sega'nın dreamcast için en çok satan ve en gaz introlu oyunu herhalde. sonic ve eski dostların bu oyunla beraber dreamcast'te açılımlarını yapmalarıyla robotnik'in e-102 gamma isimli bir robotu ve son derece gereksiz bir karakter olan big the cat'i de bu oyunda oynanabilir karakter olarak sunmuşlardır. sonic tails ile oynamak çok eğlenceli olup, knuckles'ın bölümleri hafif sıkıcı ama knuckles'ın gene eğlenceli oluşu, amy the rose için eh dedirten, gamma ile başta robotnik sonra iyilerin tarafına geçişiyle güzel/orijinal bir karakter olduğunu düşündüğüm ancak big the cat'in hem tasarım olarak gayet kötü hem de oynaması inanılmaz sinir bozucu hatta sonicle ne alakası var dedirten bir tarzı olmuştur ki çoğu kişinin sonic adventure'ı tam olarak bitirememe sebebi olan bir karakter olmuştur. elemanla balık yakalayıp experience alıp sonra da aptal kurbağasını yakalamaya çalışıyoruz ki bu da sega dreamcast'in olta aparatıyla oynanınca pratik olan en azından manalı gelen bir şey haline gelmekte olup ben bu oyunu bitirdikten taa 6-7 sene sonra böyle bir aparatın varlığını öğrenmişimdir. e bu oyun gamecube pc için de çıktı onlarda öyle aparat olmayınca ne düşündüler acaba dediğim de olmuştur. big karakteri yerine az görünmüş olan mighty veya chaotix takımından espio olsa güzel olurdu bence. bu oyunda chao denen pokemon türevi yaratıklar da ortaya çıkıp onları sega virtual memory carda sokup bir çeşit tamagotchi olarak geliştiriyoduk ayrıca. sonra gamecube için gameboy advanceüzerine aynısını yapmışlardı.


sadece dreamcast'te bir sonic oyunu olarak bu oyundan açıkçası daha fazlasını beklerdim

ne kadar eski olsa da insanı maceraya sürükleyen oyun.
the witcher 3 falan halt yemiş bunun yanında