sözlük yazarlarının hissettirdikleri

sanki başka bir yerlerden başka birileri. hatta kesin o dediğim çok insan var.

sizde de oluyor mu?

yitirdiği birini arıyor.

olmasmı? oluyor tabi ama onların bundan haberi yok.

mutlu olabilmek için onca sebep varken insanlar neden hep olumsuzluklara çekilir? neden hep kendi yarattığımız karmaşanın kurbanı oluyoruz? dengede yaşayabilmek varken neden hep uçlarda koşarız? bunları anlamıyorum. biz insanlar domino taşı gibi varlıklarız, birimizin hissettiği ile bir başkasını kolayca devirebiliriz. etki bu kadar basittir, hiç konuşmayan iki insan aynı ortamda bulunduklarında elbette birbirlerinin hislerini süzgeç gibi çekeceklerdir. uzun lafın kısası birbiri ardına devrilen bu domino taşlarının düştüğü yönün ya da düşme kararının sorgulanması… mutlulukta etkidir, mutsuzlukta. bu duyguları başka bir insana yıkmakta bir etkidir, yıkmamakta.

bu başlık böyle değildi?? ne hissettirdiğimi ben nerden bileyim ? alüminyum!

durup bir düşündüm la acaba nasıl hissettiriyorum diye...
ama daha önce biri böylesine umursamaz oluşun canımı sıkıyor demişti.
can sıkıyorum galiba.
ben bilemem beelzebub bilir.

ölüm.
içimde.
yiyeceğim yemekler ocakta olmasın da.
akşam planımda izlenmesi gereken bir futbol maçı da.
ama geceyi ve yarını düşünmezken, ocakta bir şeyler kaynamazken, pişmezken gelsin.
her şeyi unutmuşken ve bırakmışken. lütfrn.

şu aralar balta girilmemiş ormanlarda geziyor gibiyim, daha önce tam olarak benim yaptığım tarzda bir şey yapanda yok gibi. nasıl bir tepki alır nasıl karşılanır, yok olup gidermi, şansa bala birileri görüp forumlara haber mi yapar bilmiyorum. aslında oldukça basit ve sade bir uygulama yapıyorum ama olayda basit sade ama işlevsel olması.
benim bildiğim bu kadar spesifik bir örnek yok. hele hele yazılım bilmeden yapılanı hiç yok gibi.projeye başlarken daha küçüktü hedefim sonra daha vizyoner bir fikirle daha esnek bir yapı geldi aklıma. zaten kendim için yaptığım için ne olursa olsun bana faydası dokunacak fakat öyle bir kullanıcı deneyimi merkezli yaptım ki, uygulama özelinde kısayol tuşları bile var. çözdüğüm hataların sayısı 50 yi geçmiştir. en basitinden kısayol ekliyorsun bir tuş için ama o tuşa birden fazla basınca birden fazla aynı pencere açılıyor yada baska kısayol a basınca diğer pencere uzerine binebiliyor. teknik bilgi olmadan doğal dil ile bunu yopay zekaya anlatıp çözmek harbi diyorum benim diyen adamın yapacağı bir iş değil. hadi bunu geçtim hataları bulmak bile başlı başına bir iş. her özelliği test etmek lazım.

kime?
şu an karşımdaki bitkiyi iyi hissettiriyor olabilirim çünkü uzun süredir sevip kokluyorum.

yanındaki sukulent'i ise görmezden geldiğim için çok değersiz hissettirmişimdir eminim ki.

ama sukulent kokmuyor ve onu sevip sevmemem büyümesine etki etmiyor.
kendi başına öylece büyüyor işte.

gerçi ona karşı sevgi duydum az önce, tam şu an da denilebilir. nankörlük etmeden sukulenti de seveceğim.
özür dilerim nankörlük ettiğim için.

edit:

oy oy güzelliğe bak, minnoşum da amann agucuguagu

aynı hataları inatla yaptığım için kendime kızgınım. bundan tam 20 yıl önce yani 28 yasimda evimi kapatıp aile evine yerleştim. 12 sene sonra tam 40 yasimda zor bela kendi evime çıktım. cok da mutluydum. 8.5 ay önce alim ve annem aynı anda rahatsızlandı ve ben alimi kaybettim. annem de kendi işini göremez oldu. simdi çok şükür daha iyi ama yine yardıma ihtiyacı oluyor.
ben yine aile evine geri döndüm. ancak burası benim evim düzenim değil. kimsenin düzenini de bozmanın bir anlamı yok.
ben artık evime geri dönme kararı aldım. anneme ihtiyacı olunca giderim halleder dönerim. zaten evimi ikinci kez taşımak yanlış karardı.

sadede evimde alim ile cok hatiramiz var. onları toparlayamam lazım. önce eşyalarını dağıtacam ihtiyaç sahiplerine sonra fotoğraflarımızı kaldıracağım.

evim bana acı veriyor. ama alışmam lazım.

belli bir yaştan sonra gençlik ne olursa olsun kendi düzeniniz olsun. yatırım tavsiyesidir.

sıcaktan başka bişi hissedilmez gibi

şok, hayret, kimine hüzün kimine neşe kimine kahkaha kimine acı ben bunların farkındayım.

anneme hayal kırıklığı, babama sinir, kardeşlerime çok büssürü aşk,kendime hiçbir bok. teşekkürler.

kendi adıma sözlükte kimseden bir şey hissetmiyor, kimseye de bir şeyler hissetirmek istemiyorum. sadece düşüncelerimi paylaşmak, paylaşanları okuyarakta kendimi daha geliştirmek istiyorum. (farklı yaklaşımları yargılayıp eleştirme amacıyla değil, kendi yaklaşımımı izah düşüncesiyle yazıyorum. yanlışta anlaşılmasın.)

çük show ile mest oldum, adeta çük banyosu yaptım, çükülata yedim. keyfim yerinde.