sözlükte kendi akışını oluşturmak

sadece ve sadece tek takılan yazarların yaptığı muhteşem sözlük hadisesidir.

ekseriyetle akışa bakmaz bile, kafasındakileri aratıp bulur, yoksa başlığını açar, bir günlük gibi, bir boş sayfa gibi kullanır sözlüğü, doldurur ve çıkar.

sözlüğe üye girişi yapılmadan önce görülen akış ile giriş yaptıktan sonra görülen akış arasında dağlar kadar fark yaratır. boş beleş yazarları ve başlıklarını engellersin. bir de bakarsın ki sözlük nezih bir ortam olmuş. şikayet edeceğin bir şey kalmamış. kendine özel bir sözlük inşa etmişsin.

bunun bir üstü akışına bırakmak oluyor.
bazen akışta ki korodasın. bazen çıkarsın sahneye -o ne kimse yok- tek başına solodasın.

aklına gelen bir konu sonrası önerilen konu başlıklarından devam etmek sureti ile kendiliğinden gelişen bir süreç. çok eğlenceli oluyordu.

ama sözlük çok bozdu yaaa.