sultangazi'ye gelin gitmek

istanbul'un en nezih semtlerinden birine gelin gitmektir.

güzellikler, barış ve huzur içinde, önceliği insana saygı olan insanlar arasında yaşayacağınızı gösterir.
yalnız gelin gitmek tabiri ne kadar yürek burkucu. iç karartıcı.. hani ilkokula başladığın o ilk karanlık sabah gibi. nasıl miden bulanır lokmalar ağzında büyür. annenin çiçek boynuna sarılırsın da gözyaşlarınla sularsın hani.. ayrılmak zordur.. öyle bir duygu.. ben kadın olsaydım ne çok ağlardım. oof off..
kadınlar gerçekten psikolojik bakımdan bizden çok güçlüler. ben çok gariplenirdim. her gün ağlardım gelin gitseydim bir yerlere.
bazen için için ağlamak geliyor içimden. çocuksu bi çaresizlik öyle kaplıyor ki içimi anlatabilmem imkansız. gün başlıyor ya hani.. aah nasıl bir dert...
peki sultangazi'ye gelin gidenler nasıl dayanıyorlar acaba. işte bunu aklımın alabilmesi imkansız. saygıyı çok hak ediyorlar. acıyı bal eyliyorlar o kadınlar. valla tutunacak dal gibiler. ama işte serde erkeklik var biz ağlayamıyoruz artık ulu orta.
gelinleri düşününce, sultangazi, bağcılar, gaziosmanpaşa, küçükköy, esenyurt, zeytinburnu, esenler... gerçeğini düşününce kusasım geliyor. neyse. hayat zor bir şey. yapçak bir şey yok.

gönüller bir olmuş samanlıkta seyran olur.

damat gideceksin deseler yeminle o iş orada bozulur. etiler, nişantaşı filan dururken..

yok ben mutluyum papa evinde. tamam mutlu değilim ama yine de sultangazi'ye damat gitmem. yaşanmaz orada abi.