symbolic

1995'de yayınlanan death albümü.

grubun bunun ardından gelen bir stüdyo albümü daha oldu ama chuck schuldiner kafa olarak çoktan bu meseleyi kapatmış control denied ile farklı müzikal ufuklara doğru yol almıştı. alacaktı, ama olmadı ömrü yetmedi maalesef.

muhtemelen değil metal, müzik tarihinin en iyi 10 albümünden birisidir symbolic. yapılan işteki özeni, derinliği, felsefeyi görünce gerçekten saygı duyasım geliyor. açıkçası death elbette çok sevdiğim ama niyeyse relatable bulmadığım bir müzik projesi. without judgement perrenial quest falan bunlar neredeyse ayet gibi parçalar.

bu albümü ne kadar övsem eksik kalacaktır. müzikal yöndeki muhteşemliğini mi övsem yoksa felsefi derinliği mi övsem bilemedim. o yüzden yere göğe sığdıramayacak şekilde övmüşüm gibi davranıyorum.

ara ara aklıma düşüyor ve dinlemeden duramıyorum. gitarın teline değen penayı, davula vuran bageti ayrı seviyorum.

bugün alakasız bir şekilde bu albümle uyandım. nereden aklıma düştüğünü gerçekten bilmiyorum ama daha ilk dakikadan, neden bunu açmak istediğimi bana tekrar hatırlattı. hâlâ da dinliyorum. aldığım hazzı size tarif bile edemem.

bana göre death'in en olgun ve en iyi işi olabilir. yıllar geçtikçe eskimeyen, hatta daha da oturan bir albüm. çok rahatlıkla söyleyebilirim ki en sevdiğim metal albümler serisi içinde symbolic rahat girer. çünkü hâlâ çok başarılı, hâlâ etkileyici ve hâlâ bana bir şey hissettiren işlerden biri.

albüm başlı başına zaten çok güçlü ama benim için sacred serenity bambaşka bir yerde. ve evet, tekrardan dinlemeye gideceğim şimdi.