the day of the jackal

çakalın günü adlı filmdir. 1973 tarihinde yönetmenliğini fred zinnemann yapmıştır. fransız general charles de gaulle`ü öldürmek için kiralık bir katilin izini sürmelerinin muzzam hikayesi. filmde o zamanın şartlarıyla boş sahne bırakmamışlar mantık örgüsü ise çok iyi anlatılmıştır. saçmalık yok sağlam bir politik gerilim filmidir. halen izlememiş olanlar kaçırmasın derim.

eski ama güzel filmdir. bir de biz çocukken elektrik borularının içinden iğneli külah atardık. atam utanmasa suikasti elektrik borusundan zehirli ok atarak işleyecekti.

ingiliz mı6 muhbiri, gazeteci ve romancı, azılı anti komünist (bkz: frederick forsyth)'ın ilk romanıdır aslında. romana büyük ölçüde sadık kalınarak daha sonra filme alınmıştır.

fetiş filmlerinden bir tanesi olup kaç kez izlediğimi hatırlamıyorum. yalnız bugün fark ettiğim bir husus için başlığa yazıyorum. çakal'ı yakalamak için görevlendirilen müfettiş claude lebel'in yardımcısının soyadı berthier. amirlerine, ''yardımcı olarak sadece genç berthier'i istiyorum '' diyor. bu arada napoleon'un da sekreteri ve yardımcısının soyadı berthier imiş. ince bir gönderme.

izlediğim ilk günden beri düşündüğüm şey çakal rolünü üstlenen aktörün ne kadar standart ve silik bir görünüme sahip olduğu ve bu tercihin bilinçli yapılmış olabileceğiydi. gerçekten bu, hem yönetmenin, hem yazarın düşünce dünyasında böyleymiş. tehlikenin bilinmeyen ve dikkat çekmeyen yerden gelmesi, en tehlikeli adamların sıradan görünümlere sahip olduğu realitesi. ancak hala görkemli ve karizmatik jönlerin altın çağını yaşadığı 1973 senesi için sinema adına bu, ticari bir risk. yine de göze almışlar ve edward fox'un soğuk ve mekanik performansıyla ortaya harika bir iş çıkmış.