toplu taşıma aracında tanımadığın birinin omzunda uyuyakalmak

15 yaşında okul servisiyle eve dönerken başörtülü bir ablanın omzunda uyuya kalmıştım sonrasında çok utanmıştım.

dolmuşta değil ama gezi otobüsünde başıma gelen bir olay. 13 yaşında falandım, tüm çocuklar arka koltukta gidiyordu, gece vakti uyuyunca kendimden geçip yanımda oturan çocuğun omzuna koymuşum başımı. herkes dalga geçmişti, halam fotoğraf çekip facebooka koymuştu. yalvar yakar kaldırtmıştım fotoğrafı. ama hikayenin en üzücü kısmı çocuk annesine ben bi daha orda oturmam demişti ve benimle konuşmamıştı. dönüşte de kızın omzunda uyumuşum.

metrobüste afet bi kız uyuyakalmıştı bi kere baktım uyanacak gibi değil uyandırayım diye şöyle bi dürteyim dedim bi de ne göreyim salyası malyası akmış rezil bi durum var ortada uyandırsam ben orada olduğum için bi ton utanç mahcubiyet uyandırmasam millet görüyo ağzından salyalar akan bi kız uyuyo metrobüste daha çok rezillik hayatımın kısa özeti resmen sürekli tren paradoksu tarzı mevzuların içindeyim mecburen inip bi sonraki metrobüse bindim şehir hayatı size üçüncü şıkkı yaratma yeteneğini veriyo..

benim başıma gelen durum.yıllar evvel üsküdar’dan 320 numaraya binmiştim ön tarafta koltukta cam kenarında uyuya kalmıştım ineceğim yeri geçtim kaygısı ile uyandım sol omuzumda bir ağırlık hissettim kafamı sola çevirdim bahsettiğim ağırlık uyuya kalmış bayanın sol omuzuma düşen başı.ben uyanıp hareket etmek durumunda kalınca birden irkildi durumu anlayınca özür üzerine özür diledi benden.ben de hiç önemli olmadığını insanlık hali olduğunu söyledim.

edit:başlık ile uyumsuz oldu biliyorum ben tersini yaşadım,o bayanın uyuyakaldığı yabancı benim.