toplumun en büyük sorunu

eleştirdiği, yadırgadığı şeyler kendine gelince gayet normalmiş gibi davranmak. toplum baskısı nedeniyle düşüncelerini açıkça söyleyememek, söylememek. ataerkil düşünce yapısından çıkamamak.

insanların birbirinde illa kazık potansiyeli görmesi, kimse kimseye karşılıksız iyilik yapmaz düşüncesi.

haksızlıklara karşı ses çıkarmanın ayıp olarak sayılması, asla sorgulamamak ve daha niceleri..

bireylerden oluşması. ikireylerden oluşsa tadından yenmez.

kimsenin kimseyi dinlememesi.. anlamaktan çok anlatmayı seviyoruz.

şu anda her alandaki en temel sorunumuz aklâksızlık. ne ilişkilerde, ne siyasette, ne günlük yaşamda, ne iş yaşamında ahlâktan söz etmek mümkün. koskocaman, leş gibi kokan bir lağım çukuruyuz.

çıkarcıyız. fırsatçıyız.
anı düşünüyoruz, geleceği ve gelecekleri düşünmeden yaşıyoruz.

cahilliğe, tembelliğe ve hayal dünyasında yaşamaya olan bağımlılık.

(bkz: ifade özgürlüğü)
herkesin kendine özgü düşüncesi olması ne demek ya, manyak mıyız biz