travmalarını gülerek anlatmak

tabi ki gülerek anlaticaz, oturup ağlayalım mi?
gulicez ki acısı hafiflicek.
mesela ben 60 kg ydum. çok tacize uğradım.
kendimi korumak için 90 kg ya çıktım ve ısrarla zayiflamadim. gene çok tacize uğradım.
erkekler mükemmel aurama hasta, ben napim?;)

şimdi bu mu yoksa?:

erkeklerin hepsi sapik. kötüler. tacizciler. evden çıkmaya korkuyorum. uhu.

bu mu?

gülerek anlatıyorsam hala çok canımı yakıyor demektir. ben fazlaca güldüğüm zamanlar aksine çok daha üzgün olduğumu biliyorum. bence bu kadar da kendimizi zorlamamak gerek. her bünyenin de bir sınırı var.

mental anlamda patladım sinyalidir, en azından benim adıma öyledir efendim. bir varyasyonu daha vardır: (bkz: travmalarını gülmekten anlatamamak)