tulkas

melkor ile yapılan ilk savaşta diğer vala'lara yardım amacıyla arda'ya inen ainu. arda'ya indikten sonra vala olarak güçlü, kaslı bir surete bürünmüştür. savaşırken attığı kahkalarla melkor'un en çok çekindiği vala olmuştur. en sevdiği spor güreştir. silahsız savaşır. ilk savaşta melkor'u baya baya çıplak elle dövmüştür.

ipimle kuşağım vala’sı , ata binmezdi çünkü koşan her şeyden daha hızlı koşar ve yorulmazdı. hiçbir şeye de kafasını yormazdı altın saçlı altın sakallı tulkas’ım

melkor'u güçler savaşında temiz dövmüştür buna eyvallah ama sonrasında işler o kadar kolay olmamıştır. * bildiğiniz yağlı güreş tutmuşlardır. tulkas bir türlü alaşağı edememiştir melkor'u. ''hayırdır hacı sana ne oldu böyle? sen bu kadar güçlü değildin?'' deyip şaşkınlığını dile getirmiştir. karizmayı çizdirmemek için gülmüştür falan ama karşısındaki düşmanın da gücünün farkında varmıştır. hatta bir noktada melkor kendisi ile kafa bile bulmuştur; ''la viking savaşçısı kılıklı, uçarsın, kaçarsın çıplak elle adam tokatlarsın ama sen artık benim dengim değilsin, bana tek olanı getir.'' demek suretiyle bu güzel abimize posta koymuştur. hatta abimize çamurlu toprağı bile öptürmüştür ki yaşananlar benim bile yüreğimi dağlamıştır.

tabi tulkas abi böyle şeylere alışık değil. zoruna gitmiş olmalı ki; ''yok öyle yağma dünkü cücük! seni burada yeniden pataklamazsam ben de adam değilim'' diyerek tüm şanını ortaya koymuş ve karizmasını korumak adına gerekli adımı atmıştır. kartallar, ejderhalar gök yüzünde arzıendam ederken, bu dayılanma işleri ortaya cidden muazzam bir görüntü çıkarmıştır. tabi arada earendil'in düşüşü falan var ama oralara hiç girmemek lazım. orome'nin mevzuya dahil olması tulkar abimizin meseleyi tek başına halledememesinden mütevellit oluşan bir durum. melkor'u tek başına tokatlama işleri ilk zamanlardı. sonrasında melkor tulkas abimizin imanını gevretmiştir. son kertede denk düşmanlar halini almışlardı. ha bizim indimizde valar'ın en güçlüsü her daim tulkas'tır ama gerçekleri de yazmak zorundayız. *