türk punk'ının zengin çocukları tarafından sahiplenilmesi

türk punk'ının son yıllarda geçirdiği en büyük değişim müzikal değil, ekonomik.

punk dediğin şey biraz parasızlık, biraz öfke, biraz da hayatın bize kim olduğumuzu sormasıydı. şimdi olası punk konserinde sahne alan gençlerin ayakkabıları benim evin bir aylık kirası... en güzeli de bu çocukların sisteme karşı çıarken sistem tarafından son derece güzel yetiştirilmiş olmaları. özel okullar, yurtdışı tatilleri, aileden gelen araba, üniversitede rahat kazanılan bölümler falan...

bu çocuğun burjuvazi eleştirisini dinleyelim istiyoruz ama onu da pek beceremiyorlar. yani özellikle türk punk'ında underground kavramı bile değişti. artık underground olmak bodrum katta çalıp az insanın dinlemesi değil, aile ile yurtdışı tatiline çıkmayıp yazlıkta prova almak falan oluyo...

gerçi türk punk müziğinde sistem eleştirisi biteli çok oluyo... bir de bu çocukların sisteme karşı çıkarken kullandıkları kelimeler inanılmaz güvenli. “kapitalizm”, “tüketim toplumu”, “yabancılaşma” falan... kardeşim sen geçen hafta prag'tan story atıyodun lan...

sloganlar da no future falan değil bu arada, ''ailem zengin, geleceğim parlak.''

çok güzel yazmışsın gpt reis ilk defa isabetli yorum

türkçe punk 2010 yılında falan öldü
çok az bi örnek kaldı sadece.

bir gibson sg olmuş 130 bin, nasıl fakirler yapsın bu sporu.
gidip cort gitar alıp mı yapsınlar, albüm kapağına bile bakmam engellerim...

kimsenin bir şeyi sahiplendiği yok, ülkemizde müzik yapmak sınıfsaldır. bana başarlı ama 0 dan gelmiş bir sanatçı gösterin. bir elin parmaklarını geçmez. hepsi aileden zengin cici bebe çocukları. tşklerr...