türk yemek isimlerinde di'li geçmiş zaman kipi ekolü

geçmişten günümüze uzanınca net bir biçimde görülen ekoldür. masterchef'te şefler tarafından da tavsiye edilen "yemeği hikâyeleştirin, öyle yaptım oldu bitti demeyin, pazarlayın kendinizi" tarzı öğütler bu yemeklerde de dikkate alınmıştır ve yemekler hikâyeye kavuşmuştur. öyle ki yalnızca adlarını duyunca bile anlarız yemeğin öyküsünü. en bariz örnekleri imambayıldı, hünkârbeğendi, kalburabastı olarak görülebilir.

bu tarz yemeklerde kendini yeterli görmeme, öz beğeni ve özgüven eksikliği vardır çünkü hep başkasının beğenisi hayata geçirmiştir bu yemekleri. örneğin, imambayıldının hikâyesi, internetin yalancısıyım, bir imamın yemeği tadınca bayılmasından gelmektedir. peki bayılmasa? hiç böyle bir yemek çıkmayacak mıydı yani? farz edelim imam o gün öz kontrolünü ilaç veya telkin yoluyla sağlamış olsun ve yemeği görünce sakinliğini korusun, türk yemek kültürünün önemli bir ögesi eksik kalacakmış. hünkârın diktatörlüğü üstünde olsa o gün, yemeği beğenmese hünkârbeğendi de yok. yani hep şartlı yemekler bunlar. varlığı bir belirsize bağlı. pamuk ipliğine bağlı doğmuş, mucizevi varlığı günümüze değin ulaşmış. garip, enteresan, tuhaf...

bu nası eköl olum, 3 tane yemek saymışsın.
tanım: uydurma ekol.