ülkedeki çocukların sürekli bağırıp zırlaması sorunsalı

yetiştiremediğimiz çocuklar olarak karşımıza çıkan sorunsaldır.

çok bilen anne babaların çocuk yetiştirme tarzının yanlış ve sıkıntılı olduğunu gösteriyor bu tablo..
çocuklar sokaklarda anlamsız bir şekilde bağırmayı ve çığlık atmayı eğlence zannediyor. bu memlekette şöyle bir anlayış söz konusu, "çocukların özgürlükleri sonsuzsuzdur."

istedikleri saatte istedikleri gibi ses çıkarabilirler, evde koşabilirler, yüksek sesle ağlayabilirler. zile basmak yerine mahallede öküz gibi "annee" diye böğürebilirler...

çocuk annesinden para istemek ya da su istemek için zile basma ihtiyacı duymuyor mesela, en üst dairedeki annesine sesini böğüre böğüre duyurmaya çalışıyor.. ve volüm gittikçe artıyor.. anne o sırada çocuğu duyamayacağı bir odada olabilir.. çocuk asla vazgeçmiyor. 10 adım atıp zile basmamak için böğürüyor...

her gün bin kere anne diyeceğine zile bassana sığır yavrusu! desek. biz hatalı olacağız. böyle bir mantık olabilir mi yahu..
çocuğuna en temel eğitimi vermekten aciz ve sonsuz özgürlük savunucusu ailelerden meydana gelecek çocuklar da işte böyle arsız, şımarık, düşüncesiz, umursamaz olur...

ne zırlayanı biter, ne böğüreni..
cehennem gibi ülke. huzursuzluk için biçilmiş kaftan.

telefonda, televizyonda kapitalizmin dayattığı şeyleri, yoksul babalarının alamaması yüzünden olabilir mi?

bir tarafta kundakdaki çocuğa yatlar, villalar, isviçre bankalarında paralar; diğer tarafta gördüğü, duyduğu hep hayal olarak kalan yoksul çocuklar.