üşengeçlikten kır eşeğe dayı demek

babamın bana sürekli ama sürekli dediği o mistik söz kalıbıdır. kendisi her zaman beni tembel bulduğu için küçüklüğümden beri ağzından düşürmeden ve sıkılmadan hep söyler.

kişi o kadar üşenir ki olmayacak şeylere tamam der ve yapar.
kır yani yaşlanmış, bunamış demektir, dayı ise büyük, genç gibi anlamlara gelir bu söz kalıbında.
yani sen o kadar üşeniyorsun ki bu yaşlı eşeğe bile büyüksün, gençsin diyorsun.
tek bir cümle bile işte bu kadar çok anlama tekabül edilebiliyor.

bir de eşek mevzusu var tabii. nedir bu eşeklerin biz insanlardan çektiği böyle.
biraz kindar olmaları ile bilinirler doğru ama o da akıllı oldukları için. yük taşır, yoluna yoldaş olur bi de böyle laf duyarlar.
hayvan akıllı ya, sopa yediğinde ayağını sürür sana o zaman itaat etmez ya işte insan da kinlenir böyle kinayeli sözlerde hep onun adını geçirir.

ne diyelim işte yine bana verilen işten kaytarmak için burada eşek hakları savunuculuğu yapıyorum.

haklısınız. hatta o kadar ikna olduk ki; dayıyla da yetinmez o.. yarın sultan süleyman bile der..!