üşüdüm üstümü örtsene anne

zeki müren ne güzel söylemiş.

dünyada en çok kavga ettiğim insanın kıymetini anımsadığım şarkı sözüdür. tanrılar yokluğunda dinletmesinler.

her gece üstümü açtığım aklıma gelir. ara ara farklı odalarda uyuduğumda kendimi yatağımda bulurum. sabah şaşkınlıkla kalkarım ve kendime sorarım ben buraya nasıl geldim. annem, canım annem. uyusam da takip eder. örter, koklar, korur.

anne, anne, anneciğim.

ben geceleri çok içtiğim için, biraz da deli yatarım, böyle bir bardak su içesim gelir, bazen üstüme bir pike alasım, vicdanıma kadar annem aklıma gelir, iki oda ilerden kalkıp gelse, üstümü örtse.

yahu anne dediğimiz şey, ne güzel bir şey.

"üşüdüm üstüme google earth anne" esprisini duyduktan sonra bir daha asla eskisi gibi dinleyemediğim, güzide ve bir o kadar da anlamlı bir türk sanat musikisi eseri. güftesi neşe gül'e bestesi ise bizzat zeki müren'e aittir.