uyuyor numarası yapıp kahvaltının hazırlanmasını beklemek

kaç yaşına gelirse gelsin çakallıktan vazgeçmeyen, keyif düşkünü insandır. tüm aile kahvaltı sofrasını hazırlamak için uğraşırken uyuyor ayağı yapar. günaydın, sabah oldu. paşam-prensesim hala uyuyor mu gibi cümleleri bir türlü duymaz. gelip biri dürtse uykum çok ağır numarasına başvurabilir. ne zaman ki masaya sucuklu yumurtanın konduğunu gelen o mis kokudan anlar hemen ateş olur sofraya fırlar. iğneleyen bakışları savuşturmak için gözlerini falan ovuşturur, neymiş efenim yeni kalkmışmış. hep dümen, yemez kimse.

ay ne güzeldir...
bkz: ölü ayağına yatmak

bizim evde hazırlanmaz illa beni kaldırırlar kalk hazırla koca kızsın derler bi hafta sonumuz var onda da kahvaltı hazırla oluyor.

evin en küçüğü olarak eskiden sürekli uyguladığım taktik. e kalkarsam ekmek almaya yollar çok tehlikeli. yatağımın güvenli kollarından çıkmazdım o sebeple.

kücük kardesiniz suratınıza oturunca yenilen direnis.

hepimizin hayatında en az bir kere yaşadığı durumdur. evde özellikle annemiz varken şahane kahvaltıların çıkacağından emin ve keyifli bir şekilde yatağımızda yatarken evde tek başımıza olduğumuzda işe yaramayan bir taktiktir.

annemin yorulmasına kıyamadığımdan; birkaç dakika sonra vicdan yapıp; yapmaktan vazgeçtiğim yöntemdir.

eğer yaşadığınız evde ebeveyn rolünde değilseniz yaşınız kaç olursa olsun yapılandır. biraz çocukluktan gerçi ama zaten her insanın içinde bir çocuk yok mudur. tabii ki bunu alışkanlık haline getirmemek, arada aile bireylerine kahvaltı hazırlamak gerek.

nerdeyse her pazar günü yaptığım eylem. kahvaltı hazır olduktan sonra odama beni uyandırmak için gelindiğinde de devam edip sanki yeni uyanmışım gibi yaparım. çok keyifli olur.

(bkz: iyi uyumuşum valla)

ne güzeldi uyandığımda annem hazırlamaya başlamış olurdu bitirmesini beklerdim çok pişmanım ve özür dilerim kalkıp sana yardım edip seninle daha çok zaman geçiremediğim için.

harika bir şey olup bir süre sonra kimseye bunu yedirememek

en sevdiğim şey hazır kahvaltıya uyanmak. erken uyanarak bunu mahvetmek istemem.

(bkz: yaptığım en büyük kötülük)

ama geçerli sebeplerim var. kalksak o ekmek hep bitmiş olur, gidip almak gerekir. sonra çay bir saatte demlenir, normalde 10 dk'da olurken. nedense o kahvaltıdan tam randıman alınmaz, aç kalkma hissi vardır. böyle bir kahvaltıda kesin bir gerginlik olur, ekmek çok kızarmış, şokella ne zaman bitti vs. velhasıl kelam, olaya özel kuvvetler gibi tam zamanında girip, işi bitirip olay yerinden uzaklaşmak en makul seçimdir.*

anlık olarak şu an yapıyor olduğum vicdansızlıktır. keşke bu kadar kötü olmasaydım...

sofrayı hazırlamayan toplar kardeşim. makineye de o dizer. net kazanç sıfır.

bunu yapmak için bile bir aile lazım, evde senden başka bir nefes lazım, nazının geçebildiği, tek başınaysan akşama kadar da beklesen melekler kahvaltı hazırlamıyor, çayda yapmıyor, ben konuştum görev tanımları dahilinde değilmiş bu durum, iş tanımında ayrıntılı olarak belirtilmemiş o yüzden yapmıyorlar, bari dedim bi süpürge tutsaydınız be dedim pis pis güldüler, el mecbur kalkıp kahvaltı hazırlanacak, ha kahvaltı dediğimde iki tane yumurta bi tavada ısıtılacak ne zamandan kaldığı hatırlamayan (eğer bulunabilir ise) ekmek ile tırtıklana tırtıklana kemirilenecek, olsun buna da şükür, bunuda bulamayanlar var, ama genede evde kahvaltı hazırlanırken duyulan o heycanı annenin gelip hadi kahvaltıyaaaa nidalarını, babanın yarınlar yokmuşcasına çay içmesini ağabeyinin-kardeşinin ekmeğin en güzel yeri için senle kavga etmesini, sucuklu yumurta neden ılık diye anne ile atışmayı, babanın şujdan da yiyin lan bakın ne güzel miss misss diye sıcak ekmeği salçalı bir şeye bandırıp ağzına götürürken ki iştihanı insan manyak gibi özlüyormuş öyle böyle değil bu anı tekrar yaşamak için o sofrayı ömrümün sonuna kadar hep ben hazırlayıp ağzıma lokma koymadan izleyebilirim

kahvaltı hazırlamayı sevmeyen arkadaşların yaptığı. ben değil bir arkadaş.

aman sofraya bir kaşık, bir tabak koyulmasın.. bir de yapılanı beğenmez.. sevmem öyle kıtır kıtır patates kızartması..pardon değil ben değil bir arkadaş sevmezmiş.