uzun süredir kullanılan koltuğun bir anda çökmesi

tanım: senelerce sadık bir şekilde görevini yapan koltuğun, sahibini bir anda yer çekimiyle buluşturması.

bazen senelerce bir koltuğun ne kadar yıprandığını anlamayız. o yorgunluk birikir, birikir ve birikir...
koltuk bir anda en sağlam yerinden kırılıverir. hemen sinirlenirsiniz, hatta söversiniz belki.
ama o koltuğun senelerdir neler taşıdığını asla düşünmezsiniz. çünkü gözünüzde o koltuğun görevi bellidir. merhamet etmezsiniz, çünkü asla önem vermemişsinizdir.
hayatınızdan bir anda giden insanlar için tekrar okuyun.

miadı dolandır.

dünyanın en nazik insanı dahi olsa zannetmiyorum ki o an anaskeeeee demesin.

konuyu görünce aklıma direkt bizim berjer geldi. uzun süredir kullanılan koltuğun bir anda hoop diye çökmesi bana hiç uzak bir ihtimal gibi gelmiyor. hatta içimden bizimkinin sonu da böyle olacak galiba diye geçirdim.

evde herkes bir köşeyi çoktan sahiplenmiş durumda. kimin nereye oturacağı aşağı yukarı belli. ama en ilginci tekli koltuk meselesi. çünkü o koltuk artık teknik olarak bize ait değil, resmen tarçın’ın koltuğu.. kimsenin ondan izinsiz oraya oturmasına pek müsaade etmiyor. bazen kızım dalgınlıkla gidip oraya oturuyor, birkaç dakika sonra tarçın gelip hafif hafif ısırarak, pıt pıt patileriyle taciz ederek kalk bakalım orası benim yerim mesajını veriyor. kızım da mecburen boşaltıyor koltuğu.

tabii koltuğu tamamen sahiplendiği için koltuk da nasibini aldı. bazen tırnaklarını kumaşa geçirip asılıyor, bazen keyfi gelince tırnaklarını koltukta törpülüyor. bir de bununla yetinmeyip koltuğun altındaki kumaşı delip içine doğru küçük bir giriş açtı. artık canı saklanmak istediğinde o delikten koltuğun altına girip orada gizleniyor. yani anlayacağınız koltuğun iyice anasını ağlattı.
bütün bunları düşününce, bir gün birimizin altındayken gırt diye çökerse hiç şaşırmam.

işyerinde ise biri çöken kendi koltuğunu gizlice sizinkiyle değiştirmiş olabilir. sabah bir bakarsınız bir tuhaflık var.

her doğan ölür, her yeni eskir.