uzun zamandır bir kadından hoşlanmamak

duygularımız körelmiş yoksa işin içinde bir ibnelik yok.

ben bu sözlükte bir bayan hanımefendisinden çok hoşlanmıştım ama kendisi erkekten anlamadığı için pek karşılık vermedi. onun yüzünden gel gel sarışınım gel şarkısını loop'a almıştım.

ne kadar uzun mesela.

bu sene sadece kariyer.

vurduruyordur

duygulardan değildir o, duygular körelmemiştir de sadece romantik algoritmamız çevrimdışı olmuştur.

öncelikle tüm kadınları genelleyerek hepsini tahakküm altında bırakmak amacım da haddim de değil. yüzden "bazı kadınlar yüzünden" diyerek başlıyorum sözlerime.

başlıkta belirtilen kişinin ben olduğumu söylemeliyim. uzun zamandır bir kadından hoşlanmadığımı fark ettim. daha doğrusu, bir zamanlar kendiliğinden ortaya çıkan o heyecan ve merak duygusu zamanla yerini mesafeye bıraktı. bunun sebebi tek bir olay ya da tek bir kişi değil. yıllar içinde karşıma çıkan bazı insanlar, ilişkilere ve insanlara bakışımı ister istemez etkiledi. manipülasyonla karşılaştım, samimiyet sandığım şeylerin çıkar ilişkisine dönüştüğünü gördüm. bir gün değer veriliyormuş hissi yaşatılıp ertesi gün tamamen yok sayıldığım da oldu, hakkımda asılsız sözler duyduğum da. kimi zaman insanların beni bir birey olarak değil, ihtiyaç duyduklarında başvurabilecekleri bir araç gibi gördüklerini hissettim. en yıpratıcı olan ise tutarsızlıktı. bir gün yakın davranıp ertesi gün tamamen farklı bir tavır sergileyen, söyledikleriyle yaptıkları birbirini tutmayan insanlarla karşılaştım. üstelik bunların tamamı romantik ilişkilerde yaşanmadı; arkadaşlıklar içinde de benzer deneyimlerim oldu.

madalyonun bir diğer yüzü ise modern çağın getirdiği, bazen de dayattığı yeni beklentiler. bazı kadınların erkekleri belli kalıplara sığdırmaya çalışması. örneğin; "erkek tribimi çekmeli", "erkek her koşulda ilk adımı atmalı", "erkek her sorunu tek başına çözecek" ya da "erkek her zaman alttan alacak" gibi bir beklenti listesi var. tüm bunları dile getirince de; "prenses erkek" damgası yapıştırıp geçiyorlar. ne âlâ dünya!

aslında zamanla insan, kendini korumayı öğreniyor. ben de bir noktadan sonra hayatımın merkezine başkalarının onayını ya da ilgisini koymamayı tercih ettim. kendi huzur alanımı kendim oluşturmuş oldum böylece.
elbette dünyadaki bütün kadınlar böyle değildir; buna inanacak kadar da kör değilim. ancak insanın yaşadıkları, zamanla bakış açısını şekillendiriyor. belki bir gün karşıma yıpranan duygularımı yeşertecek biri çıkar, belki de çıkmaz. ama bugün geldiğim noktada, bir kadından hoşlanmıyor oluşumun sebebi kadınlara düşmanlık değil; fazlasıyla yorulmuş olmam..