vermek

bir şeyi bir başkasına iletmek. almak fiilinin zıttı.

ulan ne kadar aciziz... ne kadar düşkünüz, aynı işlevi gören bin bir türlü yöntem var, hepi topu 2 dakika için dünyanın düzenini değiştiriyoruz. dünyanın düzeni onların verip vermemesine bağlı...
şu kapasitemle, donanımım ile bende onun peşindeyim... utanıyorum kendimden (ama aldıktan sonra) 200 ıq lu adamlar bile o buluşları vermesini umduğu hatunlar için yapıyor, bir erkeğe gitar çalar mısınız? niye çalayım lan elin sapına... 20 yıldır gitar kasmamın sebebi de " veren" gül...
ilgisiz alakasız genel kültür bilgilerimi, götlü göbekli bir dayıya duyurmak için mi kaydediyorum beynime? hayır verir mi acaba diye? şu tarihi milat kabul ediyorum... hiç biri için uğraşmayacağım...
elim elim güzel elim...

(bkz: türkçe'nin azizliği)

erkeklere dair:

versen iki gune hevesini alıp gidiyor.
vermesen senin nazını mı cekicez, denizde cok balık var deyip gidiyor.

erkekleri tatmin etmek mumkun degil;)

modern insan manevi olan ne varsa ayağa düşürdü. şimdi de kıvranıp duruyor. iki insan arasında olan, üçüncü bir insanın dahil olamadığı, yine bir insanın, belki devamında bir soyun, neslin, milyonların dünyaya gelişini sağlayan, iki nefsin aşkı, kavuşması, bir olması, tekliğe erişmesi olan bir hadiseyi çerez gibi harcadı. modern insanın her şeyi böyle. her şeyi kullan at, her şeyi plastik, her şeyi yapay, kısa ömürlü, ölümlü. ölümsüzlerle bağını çoktan kopardı.