1.
ucu 1950'lere kadar uzanan ama son yıllarca inanılmaz boyutlara ulaşmış olan paradır. olay şu; türkiye'de " yabancı yatırımcı" denilen sihirli bir sözcük var. bu sözcük ile entegre edilmiş parayı kimse sorgulamaz. yabancı yatırımcıdan para bulduk veya yabancı yatırımcı iş kapısı oluşturdu gibi söylemler çok olumlu karşılanır.
kaynağı uyuşturucu, kaçakçılık, yasa dışı kumar, silah ticareti veya rüşvet olan paralar, mafya ya da organize suç ağlarının elinde birikir. devlette belirli kirli insanlar ile mafya anlaşır. bunlar da yabancı yatırımcı adı altında ülkeye sokulur.
diyelim ki 50 milyon dolar kara para var.
mafya, bu parayı önce yurtdışında kurduğu offshore bir şirkete aktarır (örneğin karayipler veya malta).
bu şirket, türkiye’de kurulu bir “yatırımcı” şirketin sahibi görünür.
sonra türkiye’de “yeni yatırım” diye para getirir: örneğin bir otel, enerji santrali veya avm projesine “sermaye girişi” olarak.
devlet buna ses çıkaramaz çünkü;
ekonomik kriz, döviz açığı, dış yatırım eksikliği gibi nedenlerle dolar girişi cazip hale gelir.
gelen paranın kaynağına derin soruşturma açmak, bu döviz akışını kesebilir.
bazı durumlarda bu para, siyasi kampanyalar, seçim harcamaları veya bürokratik çıkar ağlarını da besleyebilir. bu yüzden “üst düzeyde” görmezden gelinir. hatta anlaşma yapılır.
bu süreç birkaç kez tekrarlandığında, organize suç ağları ülke ekonomisine yerleşir.
uyuşturucu baronları gayrimenkul, turizm ve medya sektörlerinde yasal “iş insanı” olarak görülmeye başlar.
siyaset, bürokrasi, medya ve suç dünyası arasındaki çizgi bulanıklaşır.
kaynağı uyuşturucu, kaçakçılık, yasa dışı kumar, silah ticareti veya rüşvet olan paralar, mafya ya da organize suç ağlarının elinde birikir. devlette belirli kirli insanlar ile mafya anlaşır. bunlar da yabancı yatırımcı adı altında ülkeye sokulur.
diyelim ki 50 milyon dolar kara para var.
mafya, bu parayı önce yurtdışında kurduğu offshore bir şirkete aktarır (örneğin karayipler veya malta).
bu şirket, türkiye’de kurulu bir “yatırımcı” şirketin sahibi görünür.
sonra türkiye’de “yeni yatırım” diye para getirir: örneğin bir otel, enerji santrali veya avm projesine “sermaye girişi” olarak.
devlet buna ses çıkaramaz çünkü;
ekonomik kriz, döviz açığı, dış yatırım eksikliği gibi nedenlerle dolar girişi cazip hale gelir.
gelen paranın kaynağına derin soruşturma açmak, bu döviz akışını kesebilir.
bazı durumlarda bu para, siyasi kampanyalar, seçim harcamaları veya bürokratik çıkar ağlarını da besleyebilir. bu yüzden “üst düzeyde” görmezden gelinir. hatta anlaşma yapılır.
bu süreç birkaç kez tekrarlandığında, organize suç ağları ülke ekonomisine yerleşir.
uyuşturucu baronları gayrimenkul, turizm ve medya sektörlerinde yasal “iş insanı” olarak görülmeye başlar.
siyaset, bürokrasi, medya ve suç dünyası arasındaki çizgi bulanıklaşır.
devamını gör...
2.
(bkz: net hata ve noksan)
devamını gör...