yapısalcılık

19. yüzyılın ikinci yarısında dil, kültür, matematik felsefesi ve toplumun analizinde en fazla kullanılan yaklaşım olmuştur.

yapısalcılığın çok belirgin bir okulu olmamasına rağmen ferdinand de saussure'ün çalışmaları genellikle bir başlangıç noktası olarak kabul edilir. 

yapısalcılık bir kültürde anlamı ortaya çıkaran alt birimler arasındaki ilişkileri inceler.
yapısalcılığın ikinci bir kullanımı matematik felsefesinde ortaya çıkmıştır. yapısalcılık teorisine göre bir kültürdeki mana (anlam) önem sistemleri olarak çalışan çeşitli pratikler, olgular ve aktivitelerle tekrar ve tekrar üretilir.

bir yapısalcı, bir kültürde üretilen ve tekrar üretilen anlamın derin yapılarını keşfedebilmek için yemek hazırlanması ve sunulması ritüelleri, dini ayinler, oyunlar, edebi ve edebi olmayan yazılar ve diğer eğlence formları gibi çok geniş bir aktivite çeşidini çalışır. örneğin, yapısalcılığın öncülerinden kültür antropoloğu ve etnograf claude levi-strauss  kültür olgusunu mitoloji, akrabalık ve yemek hazırlamasını içine alacak şekilde analiz etmiştir.