yaşandı bitti

bir burak kut şarkısı.

90ların en iyi şarkılarından biri.
utan ki çıksın o masumiyetin
gülü daldan koparmam inan
kaçırdık gelen o pembe günleri
çocuk olmak cesaret bana.. şarkının en güzel yeri...

şarkıdaki “haydi zıpla” kısmı zamanında çok spekülasyonlara sebebiyet vermiştir.

bir akşamüstü, şerruh yine aynanın karşısına geçmiş, saçsız kafasını parlatıp karizma budur be diye kendi kendine mırıldanıyordu fakat karizma şerruhu görse şeytan bu diye taşlardı o derece . göbeğini içeri çekmeye çalışırken bilgisayardan rastgele çalan 90'lar listesinden o şarkı denk geldi burak kut’un efsane şarkısı yaşandı bitti.

bu, şerruh için bir sinyaldir ama apartman ve dünya içinse bir yıkım.
sinyali alan şerruh'un kafasında şimşekler çakmaya başladı.
aaaa evet tabii lan ben de burak kut gibi söyleyebilirim diye düşünceler geçti o içerisinde aklın ve mantığın tatile çıktığı beyninde , sesi sanki egzoz borusunda zıplayamaya çalışan kurbağa vıraklaması değilmiş gibi. yazık oldu apartmandakilere.

salonun ortasında, göbek ritmiyle dans ederken, yüksek perdeden “yaaaşaaaandıııı biiittiiii saygısııııııızcaaaaaaaaaa diye bağırdı. komşular yaz ortası olmasına rağmen camları kapattı. aprtmanın önünde koyduğu yemleri yiyen kediler kaçtı. yahu evde baktığı kedisi olan alexa bile bu eziyete katlanamayarak kendisini odasına kapattı.

ama şerruh durmazdı. çünkü o bir 90'lar starıydı ama sadece kendisi biliyordu bunu toplum bu salak düşünceyi kaldıracak kadar henüz gelişmemişti gözünde.

konser sonrası göbeğinin dans sırasında fazla sallanmasından dolayı açlık duygusunu göbeğinin en derininde hisseden şerruh, mutfağa koştu. kendime bir ziyafet çekeyim dedi. tencereye suyu koydu, makarnayı attı, tam 1 paket ama göz kararı tuz eklerken parmakları fazla cömertti.

bu sırada da telefonda bir arkadaşına yaptığı performansı anlatıyordu bak, tam aldatmanınnn tadınaaa varınca derken sesim detone oldu ama çılgıncasına duygusaldı, tam albümlük

arkadaşı ise acı cevabı verdi: sus ulan allahın belası eziyet etme insanlara

makarna pişti. şerruh bir tabak koydu. sonra bir daha koydu.

ben az yemişim ya diyerek üçüncü tabağı da silip süpürdü.

birden durdu. gözleri fal taşı gibi açıldı. göbek miktarı olması gerekenden bir tık fazlaydı . yani… hiç eksilmemişti sadece 1 tık büyümüştü.

abovvvv rejimdeydim ya ben diye aklından geçirdi 15 yıldır hep rejimde zaten kendisi.

aynaya baktı sonra bir daha baktı daha demin 3 tabak makarnayı yarım ekmek ile gömmemiş gibi ama tabii ki göbeği sanki içine minik bir makarna evreni almış gibi tüm ihtişamı ile kendisine gülüyordu.

şerruh aynaya baktı, göbeğini okşadı ve derin bir iç çekti:

senin sayende zalim burak kut bugün büyüyen göbek....