yazarların bir zamanlar uğraştığı şeyler

bir ara teknolojiye merak sardığım ıphone 6 plus 16 gb’lık telefonun hafısazını arttıracak usb ya da kart bu tarz şeyler.ıphone 5s pil sağlığı arttırma dershanede bir arkadaşla beraber baterry doctor ile iphone pil sağlığını iyileştirmeye çalışıyorduk pil ömrü uzatmak. çok eskiden demo oyunu nasıl full yaparım diye uğraşmıştım

böcek fotoğrafları çekiyordum bir de dağcılık.
fotoğrafçılık arıya alerjim olduğunu öğrenene kadar sürdü. sonrasında boğazıma nefes almam için bi hortum soktulardı.*
dağcılıkta da omuz çıkması çok tatsız arkadaşlar.

kara kalem çizimler yapıyordum bi ara. çok da severdim ama ne olduysa bıraktım. sonra terrarium işine sarmıştım, onu da bıraktım. taş koleksiyonu yapıyordum, onu da bıraktım.

azbuz diye bir site vardı. kendi kişisel siteni oluşturabiliyordun.

bayağı uğraşmıştım sayfayla.
kategoriler, anket başlıkları, canlı tv’sine kadar.

işte sonra liseyi kazandım. *

taş koleksiyonu yapardım, koca bir kutu kadar duruyor evde şimdi. bir de dal koleksiyonum vardı, özenle dalları soyar kuruturdum, kendiliğinden çok güzel desenleri olurdu dalların kuruyunca. ne kadar boş beleş bir insanmışım.*

haftalık leman, uykusuz gibi karikatür dergilerini alır ve biriktirirdim. tüm dergileri tertemiz bir şekilde eksiksiz olarak muhafaza ederdim. bir dönem ciddi bir kaset arşivim vardı mesela. bin küsür kasetlik bir heavy metal arşivi. bir dönem de sürekli puzzle yapardım. bin parçalık onlarca puzzle koleksiyonum vardı. bir ara da star wars figürlerine sarmıştım. tüm karakterleri topluyordum.

ama şu an hiçbirine sahip değilim. o hevese de sahip değilim sanırım.

ibranice harfleri ezberlemek.
parmak izi toplamak.
bazı insanların hayatını dosya şeklinde düzenlemek.
yazı şekillerinden karakter analizi yapmaya çalışmak.
otopsi videoları izlemek.
(artık yapmıyorum hepsi ortaokul- lise dönemindeydi.)

ekran kartı, iṣlemci, anakart, babaturt...

ne ne zaman çıktı çıkacak, intel mi büyük amd mi...

lan sanki babamın oğlu amd. intel para verecek sanki öğrenince yongasını hızını.

tamamen gereksiz, anında eskidiği için kafaya yazılması ultra anlamsız ṣeylermiṣ. lazım olunca, paran neye yetiyorsa onu alırsın. bitti gitti.

ebru sanatı.
hala devam etmekte, dinlendirici.

yapboz yapardım. sonra hem çok pahalılaştı hem de ne yapacağım o kadar yapbozu diyerek bıraktım.
ama son bi kocaman yapmak istiyorum da bu sefer de evimde yer yok.

hep başkalarıyla uğraşıyordum bir zamanlar. onları mutlu etmek kabul görmek anlamına geliyordu. bu da kendimi girdiğim ortamda güvende hissettiriyordu ama sahte ya da ikircikli güven bu. bunu da sonradan anladım mesela. herkesin özellikle kadınların kendi hesabına çalıştığını, önce ben diyebilmelerini hayretle fakat sorgulamadan izlerken dank etti aslında.

her zaman evli insanlara evlilik hakkında düşüncelerini sorarım mesela. (50+ olup evlen diyen kimse olmadı) yaşıtım sayılacak bir dostum şöyle dedi: "ben sürekli evlenmeden önce kazandığımı başkalarına harcadım. ilk defa kendi hesabıma çalıştım ve o parayla da evlendim. en azından bir iki yıl kendime yatırım yapmayı çok isterdim." dedi. bu beni etkiledi açıkçası. bir şeyleri ertelemek değil kastım. yaparken kendini unutmamak. herşeye yeterken kendin kalabilmek yani.

insanların bu denli bencil olduğu bir çağda hâlâ daha bunu sorgulamak bile problem belki ama hiç farkına varamamış ya da kimlik arayışından çıkamamış olmak daha büyük problem baba kalırsa. o yüzden yol yakınken özellikle şu sıralar yani cumartesi sabahının bokkosunda kendim için xp kasmak istiyorum.

kendinizi önemseyin. biriciksiniz. valla bak.

siyaset, ideoloji işleyiş propaganda ve politik görüşünü anlamak için bir kaç parti ve siyasi örgüt içerisinde bulunup araştırdım.
ta ki hedef partiye ulaşana dek.
sonuç: hiçbir şey göründüğü gibi değil.

bir dönem de ciddi ciddi havas ilmi ve metafizik ile uğraşıp okuyup araştırdım.
sonuç: hiçbir şey sanıldığı gibi değil.
tavsiye! uzak durulmalı.