yazarların bir zamanlar yaptığı akıllı işi olmayan işler

volkswagen boksör motoru son bileziğine kadar söküp toplamak. kaplumbağa nın bir büyüğü minibüs motoruydu. aynı motor.

niye yaptıysam.

hiç bilmediğim bir şehirde erkek arkadaşımla kavga edip evi terk etmiştim. şehir merkezine uzağım otel filan kalacak yer yok. gecenin bir yarısı. hiç tanımadığım birine kalacak bir yer sorarkan gel bende kal dedi ve onunla birlikte gittim evinde kaldım. ulan nasıl bir akıl nasıl bir cesaret vay be. neyse ki çocuk iyi bir insan çıktı da hâlâ arkadaşım ve görüşüyorum.

4 sene boyunca metucon'da shadowrun masası açmak. yav gidip dungeons and dragons, vampire the masquerade, gurps falan açsana adam... yoook shadowrun...

ortak ticarete girmek.

akıllı işi mi bilmem ama 8 sene boyunca sabah 7:00 akşam 23:00 çalıştım. ne hafta sonu, ne bayram, ne yılbaşı, ne tatil.

metin 2, knight ve browser oyunlarına karmaşık işleri yapan botlar yazmak.

metin 2 de farm yapıp item basıp pvp ye giden botlar yapıyordum karmaşık işlerden kastımı siz düşünün.

0 dan karakter ve item kasabilen alışveriş yapan botlar düşünün aha onlar benim eserimdi.

saçlarımı her yıkamadan sonra düzleştiriyordum. tabii zamanla saçlarım yandı ve dalgaları mahvoldu. eski hâline döndürmek için çok çaba harcadım.

2 sigarayi agza koyup ikisini birden icmek. eve gitcektim ailem gormesin diye boyle bi taktigim vardi.

hatta gider esnaftan alirdim, o benim zevkimi biliyodu. 1 saate gider yenisini alirdim o paket bitti mi derdi.

o halden, suan sigara icmeyen birine donustum. evet.

19 yaşımdayken beyoğlu'nda oturan sevgilim gece 1 civarı "ev boş, gelsene" demişti. koşarak kadıköy dolmuş duraklarına gidip, dolmuş bir an önce kalksın diye boş koltukların da parasını ödeyerek karşıya geçmiştim. hey gidi gençlik. nerede o eski libidolar. şimdi olsa üşenirim. "sen gelsene, benim ev daha boş" derim muhtemelen.

otel resepsiyonunda çalışmak.

tanrının zoruna gitmesin ama dünya üzerinde yapılacak en ama en kötü işlerden. arkanıza bakmadan kaçın bu işten çok mecbur değilseniz.

ben sinema okuyacağım diyerek 3. sınıfa geçerken okuduğum bölümü bırakmak oldu. neyseki kayıt falan sildirmemiştim. bir yıl aradan sonra kendi bölümüme devam ettim ve bitirdim. akıl kârı değildi.

çocukluk arkadaşımız ankara mamak muhabere okuluna askere gidecek. evden arabayla aldık arkadaşı. arkadaşla beraber arabada beş arkadaşız. mersin otogarina kadar götürdük. otobüsün hareket saati geldi. bu bindi otobüse, anası babası eş dost akraba ardından hep beraber el salladık. sonra biz dört kişi arabayla düştük otobüsün peşine. bir yandan da cam kenarinda oturan arkadaşa camdan el salliyoruz falan. tarsus otogarina geldik. orada indi otobüsten birer sigara içtik " hadi siz dönün" dedi haliyle. biz de "sen bize bakma, döneriz biz" dedik. sonra yine otobüsün peşine takıldık. otobana çıktık, pozantı'ya kadar otobüsün yanında camdan arkadaşa el sallaya sallaya gittik. o zamanalr cep telefonu yok tabi. bizim arkadaş "hadi olm dönün" gibilerinden hareketler yapıyor otobüsten. biz de ona tamam döneriz falan diyoruz. neyse biz bunun peşinden aksaraya kadar geldik. otobüs mola verdi. olm madem buraya kadar gelecektiniz beni niye almadınız arabaya dedi haliyle. neyse, biz yine düştük bunun peşine. bu sefer otobüsü geriden takip ediyoruz. arkadaş bizi görmüyor. otobüsten önce aşti'ye vardık, bizi karşısında görünce şok oldu. güldük eğlendik, aldık bunu muhabere okuluna teslim edip mersin'e geri döndük.
öncesinden planladigimiz bir olaydı. hala bir araya geldiğimizde bu olay konuşulur. niye lan beni arabayla goturmediniz der, biz de güleriz haline.

ruh çağırdım 6 ay kadar. işin kötüsü geldi.