yazarların korktuğunda yaptığı şey

ışığı açıyorum. korkuya birebirdir.

"the king and i" filmi geldi aklıma. başroldeki öğretmen hanım ıslık çalıyordu korktuğunda. mantıklı bir hareket. ne zaman korksam sevdiğim şarkıları mırıldanırım. hoş, neşeliyken de mırıldanırım. sinirlenince de...

ay bismillah..." der geçerim.

ulan... bizim two bloklu siteye 2026 yılına girerken 78 tane kamera taktılar. büyük atılım a.
girişe de dev ekran koymuşlar apartmana girince mal mal kameralara bakıyorsun gayriihtiyari.

ulan... asamsör saat 16 sularında eve geldim beklerken kendime baktım, biliyorum ki kimse yok, iki yanda da yine aynı açıdan diğer bloğun kamerası da varmış. bir tane kadın içeriden kapıyı açmaya uğraşıyor kapkara da giyinmiş... dedim ki şu an benden başka kimse yok ay annem annem... bi' tırsınçlık geldi... 15 saniye sonra filan ayıktım arkama baktım da...

ulan söylesenize diğer bloğun kamerasıymış.

tıh... korkmadım ki. sadece ufak bi' dalgınlık...