demin yazarların en sevdiği hikaye tabanlı oyun başlığında baldur's gate ii: shadows of amn demiştim.

ama işte felsefi derinlik denince de aklıma ilk, yine bir crpg olan planescape torment gelir.

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel

öylesine bir derinlik ki, yüksek de. başlıkta belirttiğim gibi. *

bu oyunu 14-15 yaşlarında falan ilk kez oynayan birçok kişi, planescape torment'in onların hayata bakışını değiştirdiğini söyler. bu oyun çıktığında ben 18 yaşında falandım zaten ki çıktığı zamanlarda da bilmiyordum açıkçası planescape torment'i. 2000'lerin ilk yarısında bir zaman oynamışımdır muhtemelen, ilk kez. yani en geç 2005'te oynadığımı tahmin ediyorum ilk kez ve 2002-2003'ten önce oynadığımı da pek zannetmiyorum.

gene de çok etkilenmiştim felsefi derinliğinden hakikaten. hikayesi de muazzamdır ama felsefi derinlikte bana göre 1 numaradadır, hem de uzak ara, bu oyun. tabii ki sadece oynadığım oyunları baz alabilirim. yani oynamadığım ve bundan felsefi olarak daha derin oyunların olması ihtimalini de göz ardı etmiyorum.
devamını gör...
fallout
devamını gör...
(bkz: tarot)
devamını gör...
death stranding. çok güzel bir öyküsü var.
devamını gör...
(bkz: conarium)
(bkz: soma)

ikisi de çok iyiydi.
devamını gör...
(bkz: iskambil)
devamını gör...
(bkz: dama)
devamını gör...
şişe çevirmece.

şişe çevirmeceyi masum bir gençlik oyunu olarak görürüz ama aslında varoluşun minyatür bir simülasyonudur. düşünsenize, dairesel bir şekilde oturan bir topluluğun ortasında dönen şişe, tam da heidegger'in "fırlatılmışlık" kavramını cisimleştirir.

yani biz kiminle öpüşeceğimizi seçmeyiz, şişe bizi seçer. sartre'ın dediği gibi: özgür olmaya mahkumuz, ama şişe çevirmece de bize şunu hatırlatır: "özgürlük" dediğin şey, altı üstü bir cam silindirin yöneliminden ibaret olabilir bazen.

şişe dönerken aslında absürt bir kumar oynuyoruz. camın üzerinde sürtünmeyle çıkan ses, kierkegaard'ın varoluşsal kaygısının soundtrack'i gibidir. bir yandan "ya bana denk gelirse?" ne halt ederim kaygısı, öte yandan "ya bana denk gelmezse?" hoşlandığım kişiyle yakınlaşamazsam korkusu... yani insan hem öpüşmeye yazgılı hem de öpüşememeye mahkum.

böyle derin bir felsefi yanı vardır aslında bu oyunun...
devamını gör...
(bkz: the stanley parable)
(bkz: detroit become human)
(bkz: disco elysium)
(bkz: this war of mine)
devamını gör...
eski bir oyun ama kotor 2 oyununda kreia karakterinin derin bir felsefesi vardı. oynayanlar oyun hakkında çevirdikleri geyiğin yarısı bu karakterin üzerineydi.
devamını gör...
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...
nier serisi
devamını gör...
(bkz: max payne)
devamını gör...
(bkz: metal gear solid)
(bkz: the last of us)
(bkz: red dead redemption 2)
devamını gör...
cyberpunk 2077. iyiydi baya.
devamını gör...
it takes two son zamanlarda oynadığım en güzel oyunlardan biridir.

cody ve may isimli bir karı koca çiftimiz var. bu çiftimizin rose adında bir kız çocukları var. cody'ye göre may oldukça işkolik olduğundan işini evinden üstün tutmaktadır. may'e göre de iyi bir gelir elde ettiği ve evin ihtiyaçlarını giderebildiği için kendinde herhangi bir sorun yoktur. çiftimiz bu sebeple boşanma kararı alırlar ama kafalarında bir soru işareti vardır, rose buna nasıl tepki verecek?

cody ve may aralarında bu konuyu tartışırken rose onları duyar ve çok üzülür. ailesinin parçalanacağı fikri ona ağır gelir ve ağlamaya başlar. rose'un gözünden akan bir damla yaş anne ve babasını tasvir ettiği bez oyuncak bebeklere damlar ve birden may ve cody kendilerini o bez bebeklerin içine hapsolmuş olarak bulurlar...

dr. hakim tarafından yazılmış aşkın kitabı isimli bir kitap dile gelir ve cody ve may'e hapsoldukları bu bez bebeklerden kendi bedenlerine geçebilmeleri için bir takım testlerden geçmeleri gerektiğini söyler. oyunumuz da tam olarak bu testlerden oluşmaktadır.

evin içinde odalarda tavan ve duvar aralarında türlü türlü zorlukları ve engelleri birlikte aşmak adına iki kişi ile oynanabilen harika bir oyun.

şiddetle tavsiye ederim.

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...
felsefi derinlik sayılır mı bilemem ama psikolojik olarak insanı iyi hırpalayan, koca bir sülalenin yok oluş öyküsünü anlatan.

what remains of edith finch

ütopik bir şehrin dışındaki kusursuz boyayı kazıyınca altının ne denli çürümüş olduğunu gördüğümüz, hafif kafa karıştıran, hayattaki tercihlerimiz ve buna bağlı zaman kırılmalarını, paralel evrenleri konu alan, "false shepherd" alegorisi bir oyun.

bioshock infinite
devamını gör...
*red dead redemption 2- kader, vicdan, kefaret

*ghost of tsushima- onur, töre, fedakarlık

*god of war- kuşaklar arası miras, sorumluluk.

*batman: arkham- adalet, delilik.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"yazarların oynadığı felsefi derinliği en yüksek oyun" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim