yel değirmenlerine karşı

karşımda yel değirmenleri… beynimde canladı don kişot ve sancho’su… gerçekle hayalin çatışmasını, idealler uğruna körleşmeyi ve sancho’nun temsil ettiği sağduyu ile don kişot’un idealizmi arasındaki farkı düşündüm. günümüz için güncelleyelim bakalım nasıl olur, bu diyalog…

sancho! şu karşımızdaki devleri görüyor musun? kravatlılar… konuşuyorlar ama bir şey söylemiyorlar!
efendim onlar dev değil, toplantı üstüne toplantı…
daha beter! toplantı yapıp hiçbir şey çözmeyenler en azılı devlerdir.
korkuyorsan sen çay al, ben sisteme saldırıyorum!
ve sevgili don kişot,
adaletsizliğe mızrak, bürokrasiye kalkan olur…
sancho hala bordroya bakmaktadır.*

belki de gerçekten değerli olan, dünyanın saçmalıklarına rağmen hala doğru bildiğin şeyi savunabilmek..
artık yel değirmenleri değişmiş, ama mücadele ruhu hala aynı.. saçma görünenle savaşmak, adaletsizliği, haksızlığı ve boşluğu fark etmek..

dilimde hep aynı şarkı
idiyot muyum.