yeni çıkan kaseti aldığın gün yaşanılan keyif

biz 90’cıların yaşadığı keyif.
90’larda trabzon’da (bkz: maraş caddesi)’de büyük bir kasetçi vardı. camları dev boyutta kaset fotoğrafı ile doluydu. bir şarkıcı yeni kaset çıkardığında, o kasetçide günlerce o kasetten şarkılar çalardı.
bir kaset kaç liraydı hatırlamıyorum ama benim kaset için ayırdığım bir bütçem vardı. her ay bir kaset alacak kadar.
sevdiğim bir şarkıcı yeni çıkan kaset çıkardığında hemen o kasetçiye giderdim. kaseti alırdım ambalajını açardım. eve gidesiye tüm şarkıların sözlerini okurdum. sonra eve gidince kasedi teybe koyar günlerce o kasedi dinlerdim. bazı şarkıları tekrar tekrar dinlemekten bazen kasedi bozardım.
kasedi alıp eve gittiğim ilk günkü keyif varya bence o keyif bambaşka bir şeydi.
az önce (bkz: sezen aksu)’nun (bkz: paşa gönül şarkıları) albümünü dinlemeye başladım. vallahi de 90’lardaki o keyfi hissettim.
yaşamak güzel şey hele güzel şarkılar dinlemek varken.

tarkan'ın korsan kuzu kuzu cd'sini almıştım. korsancı aytaç abime selamlar olsun. 2.5 milyona mı satmıştı bir milyona mı hatırlamıyorum ama annem dinlemeyeceğin şeylere para veriyorsun diye azarlamıştı biraz beni. bak dinleyeceksen alıyorum. ekmek paramı veriyorum filan diyordu hep..

ben de dinleye dinleye anasını ağlatmıştım. parasını çıkarmıştık yani..
teoman'ın orijinal kasetlerini almış dinlememiştim o yüzden kızıyordu annem.
doğuş'un süpermen tişörtlü acayip kaslı "sevdim" albümünü de almıştım. o senesi şınav çekmekten kas olmuştu her yerim. boynum gergedan boynu gibi kalınlaşmıştı. kollarım apartman kolonu gibi olmuştu. yaş 10-11 böyle olumlu katkıları olmuştur kaset çağının bizlere.

oturduğumuz semtin müzik kasetleri de satan kırtasiyecisinden iron maiden'ın yeni çıkan fear of the dark albümünü satın alıp, yaşadığım mutluluğun enerjisiyle eve koşarak gitmiştim. kendi harçlığımla satın aldığım ilk kasetti ve dinlerken çok keyif almıştım.

grubun en sevilen albümü birçok hayranının gözünde the number of the beast, powerslave veya seventh son of a seventh son'dır ama benim nazarımda o albüm hep fear of the dark olmuştur.

bayram paramın hepsini orijinal metallica albümlerine yapıştırdığım gün dün gibi aklımda.

o gün sevindim belki ama şimdi utanıyorum.
of aman nalan ne be adam…