yeni orta çağ

organize sistemlerin ortadan kalkması, her türlü merkezin yok olması, kaypak dayanışmalar, kararsızlık ve bulanık bir ortam... belirginsizlikler... her türlü otoriteden yoksun bir biçimde büyüyen gri alanlar. mafya ve çürümüşlüğün gittikçe egemen olduğu bir düzen. mantığın, ilkel ideolojiler önünde gitgide zayıfladığı bir dönem. kriz, sarsıntı, spazm gibi olayların günlük dekorun birer parçası haline geldiği bir dünya. belirli bir düzenden çıkıp, analiz kabiliyetimizi ve icra yöntemlerimizi gittikçe tesirsiz kılan ve nüfuz edilemeyen birçok alan ve şirket... işte bütün bu olaylar, tespitler ve teşhisler bizi bu tabiri kullanmaya itiyor.

tarih bir trajedi midir bilmiyorum, ama öyle olmaması için öyleymiş gibi davranmak gerektiğine inanıyor ve dünya kamuoyunu, büyük bir hızla üzerine çökmekte olan bir tehlikeye karşı uyarıyorum.

*** ***

berlin duvarı'nın yıkıldığı günün ertesinde, gazetede çıkan bir yazımda "benim çocuklarım artık savaşı değil, savaşları yaşayacaklar" diye yazdığım için epeyce alaycı ve aşağılayıcı eleştiri almıştım.

avrupalıların "sürekli tehdit altında ama riskli olmayan bir dünyadan, tehdidi kalmamış ama sürekli riskli olan bir dünya" dönemine girdiğimizi anlamaları için acaba daha kaç yıl geçecek? felaketlerin hepsi aynı anda gelmeyecek. pek çoğu mantıksal bir zincir halinde birbirine bağlanmayacak, ama geleceği tehdit ederek ve asgari bir düzen kurma ümidini ortadan kaldırarak bizi yeni bir ortaçağ'a taşıyacak. öyle bir ortaçağ ki, milliyetçilerin değil, kabilelerin egemen olduğu bir ortaçağ... toprak, kan bağı ve kimlik sorunlarının yeniden gündeme geldiği bir ortaçağ.