yunus'un tanrı'nın verdiği peygamberlik görevinden kaçması

israiloğulları'nın tarihteki ünlü liderlerinden yunus(yonas/jonas), kendisine bizzat yahweh tarafından hem kendi halkı olan ibranileri hem de ninova halkını doğru(!) yola iletmesi için peygamberlik görevi verilmesine rağmen yunus oralı olmaz ve peygamberlik yapmaktan kaçar. dinciler; her ne kadar bu bir imtihandır diye kıvırmaya kalksalar da işin gerçeği öyle değildir. bu ne saçmalık? sen bir müminsen, tanrı'n sana neyi emrettiyse onu yapmak zorundasın. öyle kaçarın yok. bu absürtlükleri, çoktanrılı yunan mitolojisinin baştanrısı zeus ya da mekkeli müşriklerden amr bin hişam(ebu'l hakem/ebu cehil) yapmadı. sadece bu olay bile peygamberliğin sami ırkına özgü dini-siyasi bir kurum olduğunu ve özellikle yahudi uydurması olduğunu gösterir.
ilgili link: yakup deniz'den ''peygamberlikten kaçan yunus'' adlı video

bi de derler ki ismet. hani ismet.

cennetten kovulan peygamber var.

her sorumluluğu taşımak kolay değildir.
yunus da insandı nihayetinde. duygularına kapılması gayet mümkün. korkmuş olabilir.

tanrı, yunus'a ninova* halkını günahlardan ötürü uyarması ve tövbeye davet etmesi için peygamberlik görevi verir. ninova halkı o dönemlerde olabildiğince zalim ve putperesttir. peygamberlik görevi yunus için oldukça zorlu gelmiş olmalı ki yunus görevi üstlenip sorumluluk almak yerine şehrin tam tersi istikametindeki tarşiş'e giden bir gemiye atlayarak şehirden kaçar. yunus'un neden kaçtığına dair kesin bir gerekçe sunmak elbette ki mümkün değil lakin bazı rivayetlere göre yunus görevin ağırlığından çekinmiş, bazılarına göreyse ninova halkının zaten yola gelmeyeceğine inandığı için boşuna kürek çekmek istememiş. daha da ilginç olarak; ninova halkının tövbe edip kurtulmasını değil, helak olmasını istediğini bahseden kaynaklar da mevcut. yunus'un bindiği gemi, denizde korkunç bir fırtınaya yakalanır. gemidekiler bu felaketin aralarında bulunan günahkar birisi yüzünden başlarına geldiğini düşünür ve kura çekerler. bu kurada üç kez üst üste yunus çıkar. nihayetinde yunus tanrıdan kaçtığını itiraf eder ve gemidekiler yunus'u denize atar. yunus deniz'e düşünce kuran'da da geçen meşhur devasa balık* yunus'u yutar. yunus, balığın karnında hatasını anlar, pişman olur ve ellerini tanrıya açıp dua eder*. etmiş olduğu dua samimi bulunmuş olmalı ki bu devasa balık yunusu sahile kusar, yunus bitkin ama dersini almış bir halde ninova'ya doğru yol alır, halkı uyarır. rivayet'e göre ninova'da 100.000'den fazla kişi tövbe eder ve bu tövbeler sayesinde halkın üzerine gelmesi beklenen azap kaldırılır. hikayenin bir diğer boyutu daha da var. yunus, ninova halkının tövbe ettikten sonra affedilmesine biraz bozulur. kıskançlık gibi bir bozuntu değildir bu, beklentisi karşılanmamış bir adalet arayışı gibidir daha çok. yunus kendisince adaletsiz bir şekilde içerisinde bulunduğunu düşündüğü durumdan hoşnut olmayıp çöle çekilir ve tanrı ona bir bitki aracılığıyla gölge sağlar. yunus çöl sıcağından kaçmak için bitkinin gölgesinde dinlenecekken bitki birden kurur. bitkiyi kurutan tanrıdır ve yunus'a der ki "sen, emek vermediğin bir bitki için üzülüyorsun da, ben bunca yarattığım insan için merhamet etmeyeyim mi?"

(bkz: la ilahe illa ente sübhaneke inni küntü minezzalimin)***

yunus isminde bir sıkıntı olabilir.
bkz: yunus emre