zombi filmlerinde ısırıldığını son ana kadar saklayan şerefsiz adam

zombili filmlerin en büyük klişelerinden biri bu. hepsinde var 1 tane.

grup saldırıya uğrar. sopalar kılıçlar havada uçuşur ve zombiler en sonunda öldürülür. herkes nefes nefese kalmıştır. grup kıl payı hayata tutunmuştur. insanlar birbirlerine sorarlar, "iyi misin dostum ısırıldın mı? ısırılan yok di mi?" diye.

görünüşe göre yoktur. herkes paçayı yırtmıştır.

sonra yollarına devam ederler.

kamera ise bu şerefsize odaklanır.

adam gömleğinin kolunu yavaşça ve gizlice açar.

evet.

ısırılmıştır.

gömleğinin kolunu kapatır. endişeli suratını görürüz.

sonra filmin ilerleyen dakikalarında bu bencil piç bir anda dönüşerek kendi grubundaki insanlara saldırır. onları ısırmaya çalışır.

hayır anlamıyorum ki yavşak neden saklıyorsun bunu?

"belki ben dönüşmem" diye mi düşünüyorsun? senin özelliğin ne? süper güçlerin mi var amk?

nitekim bu yaptığının cinayetten farkı yoktur.

işte bu yüzden de kendisi karaktersiz korkak piçin tekidir.

şerefsiz adam diyerek kalp kıran ve tabi ki eril dil kullanan yazar serzenişi. zombi mombi demeyelim, hepimiz insanız.

(bkz: zombiden kaçmanın oldukça kolay olması)

yarası büyümeye başlayınca ve herkes fark edince yavaşça yere yatırılır. yakında saldırgan bir zombi olacak dostumuz nefes nefese ''beni vurun'' der. başrol kabullenmek istemez ama grubun diğer üyeleri ''bunu yapmak zorundayız'' diye bağırır. az vakitleri kalmıştır, artık gitmeleri gerekiyordur. başrol kafasını yana çevirerek terler içinde tek el ateşler, ardından bağırarak birkaç tane daha sıkar. grubun bir-iki kızı bağırmayla karışık ''noooğğ'' temalı ağlama sesleri çıkarır. ısırılmış dostumuz gözlerini hayata yummuştur. grubun kalanı birbirine tutunarak çantalarla koşarak kaçmaya devam ederler.

zaman herşeyin ilacıdır lafını yanlış anlamış kişidir.

siz yapmayın.

açılmamış paket sigarası olmasına rağmen otlutçuluk yapan insan kadar şerefsiz değildir.