zaman tüneli

yeni bir şey değil parliament kaç aydır 52 tl neyin kafasındasınız hia?

bir de gece sakinliği var genelde benim içine doğup malum geldiğim yere geri girerek kaçmak istediğim ama 25 yıl önce oldu bu olay ve artık olmaz bence.

sigaranında 20 tanesi 52 tl o da lüks mü sence? bir şeyin lüks olması olasılığını parasıyla hesaplıyorsan şöyle bir durum var kahve tiryakisi diye bir kafede yanına çeşme suyu koyulmuş makineden çıkma bir türk kahvesine 40 tl veriyorsun kırklareli'de. ama aynı şehirde kumda kahve diye bir yer var ve 25 tl türk kahvesi hem de 10'dan fazla çeşidi var. makinede filan değil kumda hazırlanıyor. yanında ise bardak su, türk lokumları ve şerbet ile damla sakızı geliyor ikram olarak. şimdi söyle bana sevgili neyin ne olduğundan habersiz olan ve çözünebilir kahveyi lüks olarak gören insan hangi kafe daha lüks? kumda kahve mi 25 tl'lik çok lezzetli kahvesi ve ikramlarıyla yoksa kahve tiryakisi mi yanında minik bir tatlı parçası ile çeşme suyu getiren laluna veya kahve tiryakisi gibi sözde lüks kafeler mi?

edit: hani bir de lüks diyip kilogram veya 200 gr ile bahsetmen yok mu güzel kardeşim starbucks'ta bir white chocolate mocha'nın tall boy bardağının 100 tl civarı olmasından filan bahsette lüks algısı ne onu görsün millet.

simsimi indiren birisi için oldukça olağan bir durum.

bence güzel bi şey iyi ki var <3 televiziyon

yt müziğe zam geldiğini öğrendiğimden beridir ağlıyorum gerçekten.

kinyas ve kayra'dan bir alıntı mı lan o?

neyse o kadar uzun zamandır izlemiyorum ki televizyon benim için hiçbir anlamı yok. varken de çok önemli miydi? akıllı telefonlar çıktı benim tv ile alakam kesildi gerçekten.

bir gün gitmek istemediğim yerlerden birisi. hiç çekici gelmiyor. amerika fikrine ise bayılırım los angeles'ta bir ev okyanus kenarında filan.

ben öyle bir yere düştüm ki adı hiçlik ve beni buradan kurtarabilecek hiçbir şey yok. öyle olduğu gibi inandığın tanrı bile "do not disturb" yazısı asmış kalbimdeki tapınağının üzerine. giremiyorum dualarımı duyuramıyorum. istediğim bir şey olmuyor istediğimde ve olduğunda ise artık ben istemiyorum o şeyi önemi kalmıyor. yazmak kanımı bedavaya kızılay'a vermek gibi bir şey. kan kaybediyorum ama hiçbir şey kazanmıyorum.

solcom silinsin isterdim zehirr

altın mı? ben düğmeye bastığımda damarlarıma aşırı doz eroin enjekte edilsin isterdim ki zevkten öleyim filan. ne kadar basit istekler dokunduğum altın olsun filan.

bana hep kötü davranan aşağılık şehir. yıkılsa üzülmem cidden.

genelde karabasan mıdır nedir ne halt ise o varlık geldiğinde oluyor uyku felcine sebep olan. çok kötü koyuyor bir şeylerin benimle oyuncakmışım gibi oynaması.

en sevdiğime;

değişir yönü rüzgarın
solar ansızın yapraklar;
şaşırır yolunu denizde gemi
boşuna bir liman arar;
gülüşü bir yabancının
çalmıştır senden sevdiğini;
içinde biriken zehir
sadece kendini öldürecektir;
ölümdür yaşanan tek başına,
aşk, iki kişiliktir.

bir anı bile kalmamıştır
geceler boyu sevişmelerden
binlerce yıl uzaktadır
binlerce kez dokunduğun ten;
yazabileceğin şiirler
çoktan yazılıp bitmiştir;
ölümdür yaşanan tek başına.
aşk, iki kişiliktir

avutmaz olur artık
seni bildiğin şarkılar;
boşanır keder zincirlerinden
sular tersin tersin akar;
bir hançer gibi çeksen de sevgini
onu ancak öldürmeye yarar:
uçarı kuşu sevdanın
alıp başını gitmiştir;
ölümdür yaşanan tek başına.
aşk, iki kişiliktir.

yitik bir ezgisin sadece
tüketilmiş ve düşmüş gözden;
düşlerinde bir çocuk hıçkırır
gece camlara sürtünürken;
çünkü hiç bir kelebek
tek başına yaşamaz sevdasını,
severken hiç bir böcek
hiç bir kuş yalnız değildir;
ölümdür yaşanan tek başına,
aşk, iki kişiliktir.

kısa videolarla odak noktasını kaybetmemiştir.

beni bir şey tutuyor sadece ufak bir pamuk ipliği gibi. kaçıyorum insanlarla konuşmaktan. kaçıyorum gerçekleri anlatmaktan. çünkü duyarlarsa ne hissettiğimi bir gün o zaman işte ben kaçamam artık nedenlerin gerçekliğinden.

ben artık yokum ve yaşadım yaşamak istediğim her şeyi biraz sensiz de olsa. şimdi rahatça istediğinle istediğini yaşayabilirsin ben hiç olmamışım gibi. ankarayla bozuşuruz'da olduğu gibi hani.

,)

hayatta hep yaşadığımdır ve evet kurtuluş ankara'da bir mahalle sadece. kendimi yok etmek bu kadar uzun sürmemeliydi. kaybetmek bu kadar kolay olmamalıydı. bir süre sonra direnmeyi bıraktım gerçekten. artık sadece bakıyorum boşluğa. bir hafta önce filan tanıştığım bir kız bu şehre yabancı mısın dedi neden dedim istasyonun adını bilmiyorsun da dedi. arkadaşım da hemen beni savundu işte yok bilmiyor değil aklına gelmedi sadece dedi. ikisi de bilmiyor ki zihnim ölüp gidiyor ve ben artık hatırlamak bile istemiyorum mahallelerin isimlerini ya da tanıştığım kızların isimlerini nereli olduklarını filan. ama bir kıvılcım çaktı içimde yok olmayı başardığıma dair.

arkada$ torrent varken neden parayla oyun aliyorlardi ki anlamiyorum arkada$ bele$ varken nedn para