zaman tüneli

kimseden tavsiye alacak kadar davar olmayın.

ılık bir duş faydalı olabilir.

gece 40.8 di hızla iyileşiyorum.

kas ağrısıda eşlikçisidir.

insanı bir haktır ama günümüz dünyasında izin vermezler.

evrensel bir eziyet.

bok var doğuyor, bok var 24 saat bir gün, ben 12-15 saat uyumak istiyorum. böyle toplumsal düzeni öpeyim.

türkiye de yaşamıyor kesin

sırf rahat rahat yatmak bile en büyük sebep sabahlar kalkmaktan nefret ediyorum.

asla anlamıyorum, insan değiller bence bunlar npc falan. asla sabah insanı değilim, olamayacağım.

star wars izleyemiyorum içim sıkılıyor.

(bkz: dolittle).

tam da pazartesi sendromu yaşayan sevgilinin iş yerine çiçek yollayıp azıcık da olsa gülümsetebilmek için mükemmel dakikalar. çünkü yok. günaydın.

günaaaayyddııığğğğğğğnnnnn….

ben iyiysem dünya iyidir, dönüyordur biz ne dersek diyelim… kavuşmayı beklediğim notlarıma takvimime kavuştum. ne kadar tatlı. kırmızı çok severim. her şey kırmızı.



gelsin beeaaaa…

bugün her şey dünden çok daha güzel olsun.. ama benim dünüm de çok güzeldi şimdi bir ara anlatacağım. niye anlatmayım. çünkü çok güzeldi. bundan daha iyi nasıl olur diyelim hadddi…

her şey bir macera. bakalım bugün bizi hangi maceralar bekliyor, benimki belli de, niyetim size a dostlar.

öptüm. bye.

ups için inform firması iyi bir tercihtir. makelsan’ı da yine tavsiye ederim…

aymış. aymayaydı keşke. aymazovski. cengiz aymazov.

the godfather part ıı
schindler’s list
scarface

yok, kesinlikle yalnız değiliz…
sabah 07:30 gibi beylikdüzünden metrobüse binin, zincirlikuyu durağında inin.
ne kadar kalabalık olduğumuzu, ne kadar omuz omuza ve nasıl bir sıkı fıkı bir aile gibi beraber olduğumuzu anlarsınız…*

günaydın, işiniz rast gitsin. güzel anılar biriktirmeye gayret edin.:)

bunu günün birinde anlatacağımı hiç düşünmezdim ama tamam madem başlık bu, anlatacağım.
sevgili ablam,
sen burayı okur musun bilmiyorum ama eğer okursan bu itirafım sana özel.
hani sen bir keresinde eve tüm bir pasta alıp gelmiştin ama bir anda yok olmuştu, o pasta. işte o pasta, paranormal olaylar sonucu yok olmadı. ben yedim hepsini… evet 10 yaşında bir bacaksız velet olarak koca pastayı hüplettim. biliyorum inanasın gelmiyor ama gerçek bu. ha pişman değilim, olacağımı hiç zannetmiyorum…*