zaman tüneli

portakallısı makbul olduğundan, kereviz fiyatı artı portakal masrafı derken 100 tl aidat bu zamanda çok normal. beni de derneğe yazın kereviz bey.
kış dostu, faydalı mı faydalıdır kereviz. itina ile yapılır.

japonların kindsugi felsefesidir. kırılan eşyaları atmak yerine altın tozuyla yapıştırırlar ve yeni ve daha şık bir form elde etmiş olurlar.
insan içinde böyle düşünürler. kırılınca daha iyi bir versiyona dönüşürsün.
türkçesi ‘’acı insanı adam eder’’.
‘’sanayiye ver çocuğu’’ da aynı zihnin ürünü bi yaklaşımdır.
zorluklarla mücadele eden insan hep daha iyisine ulaşacaktır. kolay elde ettiğin şeyler seni ferasetsiz, duyarsız, diğergamsız kılar çopu zaman.
annesi ölmüş bi çocukla annesi tarafından şımartılmış çocuk da bunun güzel bir örneğidir ve milyonlarca varyasyonla örneklendirilebilecek bi konudur.

1. kat çıkış kapısına yakın ilk evde oturmama rağmen, sallantı devam ederken 3. kattaki ailemin yanına gittim. şimdi bakınca salaklık diyorum ama insan ailesi olmadan bir hiç, maalesef.

bizim memleketimiz, yani ilçemiz, en azından deprem konusunda en az sorun yaşanacak yerlerden biri diye düşünüyorum. ancak o sallantının büyüklüğünden, daha ilk dakikadan merkezi neresiyse yerle bir olduğunu anladım.

birincinin üstüne gelen o ikinci dalgadan hiç bahsetmeye gerek bile yok. düştükleri durumdan belki çıkarılabilecek insanların birçoğu orada gitti.

o gün canlarını kaybedenleri ve acı çekenleri rahmetle anıyorum.

günaydın. hava yağmurlu, üç gündür ne güzel hava bahar havası gibiydi geri bozdu. zifiri karanlık. eee daha daha nasılsınız?

6 şubat sabahı.
aklımda deprem sonrası yaşanan görüntüler.
yavrularını arayan analar.
bir babanın göz yaşları.
hiçbir anne baba evladı için ağlamamalı.
hiçbir insan bu acıyı yaşamamalı.
harabeye dönmüş şehirler.
toplu mezarlar.
müdahale etmekte geciken bir devlet
ve sonrasında kurtarma rezaleti..
tutulmayan vaadler..
ve dilime dolanan bir şiirden birkaç satır..

"ustam.
aklım firarda.
gözbebeklerimde müebbet bir hüzün,
dilimde ay kesiği bir yara,
düşüm kırık dökük.."

gün aydın değil bugün...

ben doğum günümü kutlarken, bir yerlerde ajda pekkan'da doğum gününü kutladığını öğrendiğim başlık.

yemek yapmayı yeni öğrendiğim yıllarda portakallı kereviz yapıcam diye kocamın fakir ailesini umutlandırmıştım. sonra kayınvalidem tadına bakıp ee bu bişeye benzemiyoki demişti. alışmış ördeğin gırtlağını yemeğe kerevizi beğenmedi hanım.

aga ayın parçalanıp tekrar birleşmesi size mantıklı geliyorsa, 7. yüzyılda araplardan daha ileri medeniyetler bunu not etmiyorsa eyvallah aga eyvallah. inanın olm.

bayılırım bayılırım. yazın beni derneğe.

naptiniz yine be.

geçen aydan beri uğramamışım bu başlığa. yağmurlu bir izmir sabahından günaydın. kulakta in the end çalıyor. emektar jbl 520bt hala iş görüyor. bugün simsiyah olasım geldi ama siyah sweatshirt kirliydi, mecbur bordo giydik. gerisi kapkara. gününüz güzel geçsin.

elalem.

az cok deme yarab.

eskiden sevdigim kereviz.

“eskiden 50 yaşında ölüyorduk, bugün emekli 78 yaşına kadar maaş alıyor” diyen sosyal güvenlik kurumu başkanı raci kaya görevinden alındı.

*bddk üyeliğine getirildi.

(bkz: mutluluk)

seninle dinlediğim ilk şarkıydı.

hepimiz bebektik doğduğumuzda sen ne yedin ne içtin be abla. şunun binde birini bize bırakaydın.

her şeyin gönlünüzce olduğu gün olsun, günaydın.