normal sözlük yazarlarının bir hayat felsefesi var mı sorunsalı

eldeki imkanlarla mutlu olmayı bilmek. huzurun ve tatmin duygusunun başkalarının onayına, kriterlerine, ölçütlerine göre belirlenmeyeceğini bilmek.
hayatta işgal edebileceğin yerin kendi hayatında işgal ettiğin yer ile aynı olduğunun bilincinde olmak. bazı bazı kayıtsızlık, salmışlık, boşvermişlik... kavgası az, huzurun yoğun olduğu bir ömür ideali.

kendimiz de dahil olmak üzere kimseye bir şey kanıtlama borcuyla gelmedik hayata. herkesten uzak bir köşede, o küçük dünyanda kendi huzuruna, mutluluğuna hizmet edebilen bir insan olabilmek... bu en güzeli.

kendime mutsuz olma sınırı koydum ve ölüm kalım olmadığı sürece bir şeye maksimum 15 dk üzülüp kafaya takıyorum.

m utlu olmaya değil mutsuz olmamaya çalışmak.

sana yapılmasını istemediğin şeyi bir başkasına yapma

küçük kara balık kitabıdır.

"ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü?

"günün birinde gözlerimi açıp hepiniz gibi yaşlandığımı, ama hâlâ aynı balık olduğumu, ilk başta bildiğimden fazla bir şey bilmediğimi görmek istemiyorum!”

bunu kendime hatırlatmak için bir küçük kara balık dövmem de var.

ne olursan ol, yeter ki iyi insan ol. iyi insanların hatrına dönüyor bu dünya.

her gecenin bir sabahı vardır
mutatis mutandis
yüzmeye devam et
bu üçü şu an hayatta kalma sebebim

sevginin ve hakikatin peşinden koşmak. gerisi lafügüzaf.

vazgeçtim dünyadan.

var, kimseye muhtaç olma. unutma insan eti ağırdır. bir yere sığmaz.

(bkz: hedonizm)

japonların kindsugi felsefesidir. kırılan eşyaları atmak yerine altın tozuyla yapıştırırlar ve yeni ve daha şık bir form elde etmiş olurlar.
insan içinde böyle düşünürler. kırılınca daha iyi bir versiyona dönüşürsün.
türkçesi ‘’acı insanı adam eder’’.
‘’sanayiye ver çocuğu’’ da aynı zihnin ürünü bi yaklaşımdır.
zorluklarla mücadele eden insan hep daha iyisine ulaşacaktır. kolay elde ettiğin şeyler seni ferasetsiz, duyarsız, diğergamsız kılar çopu zaman.
annesi ölmüş bi çocukla annesi tarafından şımartılmış çocuk da bunun güzel bir örneğidir ve milyonlarca varyasyonla örneklendirilebilecek bi konudur.

ayakta kal. bunu başarınca zaten gerisi bir şekilde geliyor.

kimseye bir zararımız dokunmadan, kimsenin de bize bir zararı dokunmadan, inançla bu dünyadan geçip gitmek.

alkol hoş, ortam loş, dinle beni hepsi çok boş
kimseye güvenme, kimseye inanma, kimseye aldanma,
kendin coş!