zaman tüneli

emanete ihanet denebilir

hangi ülkenin taraftarı olursa olsun genelde kulağımıza şöyle geliyor yeeheahahhah buna ek olarak golden hemen önce maç spikerinin ağzından dikkat edelim dikkat edelim aman aman demesi de sık olarak yaşanır

birine söylemişseniz zaten sır değildir ama. paradox.

kimseden bi şey beklemem, çünkü kimsenin de benden bi şey beklemesini istemediğim için.

zaman ve mekanın belirsizliği içerisinde kafayı yeriz muhtemelen.

aklıma galatasarayın avrupa deplasmanında gol yedikten sonra çıkan o meşhur taraftar sesini getirir ama ben yine hayata devam ederim hahajajajjahahhhajahajajajah. (bkz: galatasaray uefa’da gol yedikten sonra çıkan ses)

timote şaleme’ye yazdığı çok değişik bir şiir vardır. eccik romantikimsi ve erotikimsi. bu adam harbiden bi değişik.

lirikalitem şu kadar olsa yeter.

eğer karşıcinse karşı bunu yapıyorsa dürüst insan değil dürüstlüğünden taviz vermiştir

üsttekine benden 1.5 iskender. *

beynimi düşünemeyecek kadar yormak

deterjan bitti

zor zanaattir. buyuk sorumluluk ister bi ergene idolluk etmek. bunu da sahsimi idol alan on binlerce ergenin gozlerinin icinde parlayan umut isiginda gordum. hepsi bana bakiyodu, fare fare, bugun ne yesek, bugun ne icsek, adeta 7. yuzyilda zuhur eden son nebi misali x bi seyi yaparken cekiniyodum, farz sanmasinlar diye. sunnetse dahi seniyye olandir, farzsa dahi kifayedir. ustu degildir, nitekim olamaz da. oyle bi seydir iste bi ergenin idolu olmak. k-pop idolleri niye zamanla deliriyo saniyosunuz. fena bi sorumluluktur. koca bi ergen imparatorlugunu yonetmek, toy zihinleri bulandirmak, fal tasi gibi acilip seni dikizleyen gozlere gulumsemek oyle kolay sanmayin. bi aptali oynamak, bi dahiyi oynamaktan daha zordur, neden mi, cunku bi aptalin napicagi belli olmaz. ama bi dahi tek tip ilerler, tek tip fikirler, tek tip mimikler, tek tip hayatlar. bi aptalin sagi solu belli olur mu, olmaz. basari dolu hayati oynamak kolay, sen bi de gel sersefil hayatlarin misafiri ol. oyle kolay mi, degil.

haliyle oyle, 16 yasindaki bi azgin zihniyetin dimagini kendi yuceligimdeki dusunsel hazinelerle doldurmak falan, benim yapabilcegim bi is degil. ben hicbi velede abilik yapamam, kusura bakmasinlar. ben bu ruyadan bunu anlarim. evet.

bıkkınlıkta son seviyedir. yaşamayı çok seven biri varsa yıllarımı belirli bir ücret karşılığında veririm. çok sevdiğim bir atasözünde dendiği üzere; this world is beyond cruelty.

13 aydır yazmıyormuş şimdi baktığımda. benim burayı keşfetmeme sebep olan biri ama yok artık hüzünlendim

tarihin en iyi üç adım atlamacısı olan eski ingiliz sporcu. 1995'te kırdığı rekor halen geçilebilmiş değildir. o yılki dünya atletizm şampiyonası'nda üst üste 2 kez dünya rekorunu kırmıştır ve işte 31 senedir de geçilemedi kendisi. önce 18.16 m ile dünya rekorunu kırmış, bundan 20 dakika kadar sonraki ikinci atlayışında ise 18.29 atlamıştır ve bir kez daha dünya rekoru kırmıştır; ki bunda çizginin 11 santim gerisine basmış, yani aslında 18.40 m atlamış teknik olarak. bundan bir sene, hatta galiba 1-2 ay önceki avrupa şampiyonası'nda 18.43 m atlasa da bu rüzgar destekli olduğundan rekor sayılmamıştır. kendisinin rekoruna christian taylor adlı abd'li atlet bir hayli yaklaşmıştır aslında 18.21 m atlayarak ama o da bunu 2015'te yapmış emekli bir sporcudur. edwards'ınki geçilemez bir rekor gibi görünmüyor fakat tabii ki zor olmalı, 31 senedir kimse geçemediğine göre...

şu videoda kendisinin 1995'te üst üste 2 kez dünya rekoru kırdığı atlayışlarını görebilirsiniz. aslında düşündüm de, çok zor olmalı ya o ikinci atlayışını geçmek. haha.



kendisi bir de şuradaki worldathletics.org/news/new... röportajında aslında çok daha uzağa atlayabilirdim ama 18.29'luk derecemle mutluyum, falan diyor. burada herhalde sonraki atlayışları için konuşuyordur. bu arada "çok çok daha uzağa" falan diyor. emin misin ya jonathan? buna "can atsan" bile mesela 20 metre atlayabilir miydin acaba? *

bugün anladım ki direkt beni yakından ilgilendirmeyen bir mesele olmadıkça hiçbir şey uykumu kaçırmıyor. sevinsem mi üzülsem mi bilemedim.

böyle bir insan evladı yoktur diye düşünüyorum. kendimizden dahi beklentilerimiz varken hele

bu ara çok plansız bir kişilik oldum ve beni yordu bu.yapmam gereken şeyler dağ oldu.çok çalışmam lazım anca yetişir belki de yetişmez ama yolda olmam lazım.canım kendim beni yorma.

tek düze bir yaşam şuan için

yapabileceğin hedefi belirmek ve elde etmek.yaparız :)