zaman tüneli

beni bilen bilir; hayatımda ümit özdağ'ın çok önemli bir yeri var. hayatımda en sevdiğim üçüncü kişidir hatta.

sıralamam şöyle;

1- hz. muhammed
2- alex de souza.
3- ümit özdağ.


(hz.muhamed ve alex dönemsel olarak bazen yer değiştiriyor)

ama ümit'in yeri asla değişmez. adam cezaevinde ülker petibör bisküvit yiyerek hayatta kaldı ya. direniş abidesi. yamuk burnuna kurban yiğidim. ha işte burdan bile benim için hdp gibi bir şer yuvasının nasıl duygular uyandırdığını düşün. ya ben bizim pederin dükkana paspas yaptırmak için bir suriyeli aldım. adamı direkt paspas olarak kullanıyorum. öyle düşün...

neyse, ben de işte hem diğer sağcılar gibi zır cahil olmayayım, hem de bu istiklal kadınları adlı süper seksi kadınlardan dolayısı, bir ekmek yeriz; ne bilim, bir lacan, spinoza, cioran, kierkegaard deyyu bu kızıl seksi istiklal faşistlerinden biri ile efendim bir desti izdivaç, bir duygusal yakınlık, bir seksli bişeyler falan olur diye sürekli sanat ve felsefe ile ilgilenmeye başladım.

dostlar bir de ne göreyim. ilgilendikçe hayal kırıklığı... teoman dinliyim diyorum, herif hdp'li çıkıyor. şebbo olsun bari memesi var diyorum; hdp. kadir inanır hayranı olayım dedim. çaat, bildiniz hdp. nejat işler olsun bari diyorum çek ordan bir selo..... ulus baker okuyam diyorum, oho rahmetli bdp.... ahmet ümit olsun, herif full aksiyon. maalesef evet, hdp. yav yıldız ile sezen aksu birbirine düşman, ikisinin bir araya geldiği tek nokta var; hdp. sanki nietzsche mezardan kalksa, selahattin demirtaş'a özgürlük deye bağırıp at tokatlayacak gibime gelmeye başladı. piskolojiğim bozuldu.

boykot etmeye karar verdim hepsini. kalanları takip ederim dedim. şu an mecburen sadece evlilik programı izleyerek hayatımı idame ettiriyorum.

sıfır bilgi, sıfır stres. süper.

yapay zekayla yazılım geliştirmek elbette daha teknik.. algoritma, veri yapıları, hata ayıklama, mimari bilmek gibi... bunlar uzun bir öğrenme süreci istiyor.. ve hangi alanda yazılım yapacaksanız bir bilgi birikiminiz olması şart sanırım..

tasarım ise farklı bir boyut..

insanın gözüne, duygusuna ve hayal gücüne hitap ediyor.. daha önce yazıya döktüğüm bir çok olay, olgu ve bunlardan ilham alarak bunları farklı tasarımlara dönüştürmek, kendi görsel dilini oluşturmak oldu benim için.. mitolojik, gotik ve vintage olarak başladım ve böyle de devam edeceğim bir süre.. daha çok boş vaktim kalsın istiyorum kendime.. daha çok tasarım daha çok illüstrasyon...

(bkz: kızarmış tavuk)

#müzik

kızlar kurabiye diye devam eden şarkı. 0:48de duyabilirsiniz:

yoksa da yakında yapay zekaya yaptırırlar bunu

ekşi artık sapıkların dm kutunu doldurup güya yazdığın entry hakkında konuşmak isteyip sana sarkıntılık yapanların olduğu yere dönüştü

zor günlerde kimsenin yine senin yanında olmayacağı

oturarak su içmiş
şimdi dış minnaklar düşünaün
açılın lan büyük türküye geliyo

hayat başlı başına bir imtihan. ülke, arkadaş, aile, her şey bir imtihan

saygı görmediği birisiyle ilişkisini devam ettirmeye çalışmak

türkiye'de malum partili olmak başarmanın yarısıdır diğer yarısı da ne kadar yalakalık yapabildiğine kalıyor artık.

pozitif teknoloji'den öğrenci indirimiyle (ben değil yeğenim öğrenci) uygun fiyatlı diye aldım ve beğenmesem yeğenime veririm diye düşünüyordum ama hiç de milletin söylediği gibi yavaş filan değil. iyi ki almışım çok memnunum.

sevgilisi kocası hangi takımlıysa onu tutacağı için şimdiden takım tutmama gerek yok demiş kadındır

kendine küsmek .
kendine inanmamak.

sadece okul zorbalığını anlatan bir dizi değil. asıl anlattığı şey, bir çocuğun tek bir yerde yetişmediği. evde değer görmeyen, saygı öğrenmeyen bir çocuk; okulda da aynı sınıfı, aynı koridoru, aynı hayatı bunun tam tersini yaşamış çocuklarla paylaşıyor. sonra arkadaşından görüyor, öğretmeninden görüyor. kısacası sorunsuz bir kanal yok. zorbalık çoğu zaman ailede başlıyor, okulda devam ediyor.
dizinin en sevdiğim yanı da buydu. suçu sadece çocuklara atmıyor. velilere de dönüp "bir aynaya bakın." diyor. çocuğunu sınav, başarı, kazanma hırsı ya da başkalarının yanında kendi statüsünü yükseltecek bir araç gibi gören ebeveynler.! çocuğun ne istediğini bilmeyen, ona saygı duymayan ama ondan hep daha fazlasını bekleyen yetişkinler.! asıl mesele biraz da burada.

benim tek eleştirim, bazı şeylerin çözümünü fazla kolay göstermesi. keşke gerçek hayatta da birkaç tokatla herkes hizaya gelseydi. maalesef karakter öyle değişmiyor.

bir de dizinin mizahını ayrıca sevdim. bu kadar ağır konuların arasında öyle yerlerde güldürdü ki, nefes alma alanı açtı. dramla mizahın dozunu güzel ayarlamışlar.
velhasıl, okul dizisi diye başlayıp yetişkinleri sorgulatan bir işe dönüşüyor. izlerken en çok çocuklara değil, büyüklerin çocuklara bıraktığı yüklere üzüldüm.


(yatacak yerin yok be gyu cheol.)

popeyes bunun üzerine bir açıklama yapmış fakat olayı lojistik dinamiklere bağlamak çok da doğru değil gibi.
tavuklar kurtlanmış abicim dahası mı var?
kadını eleştirenler de olmuş zate toplumumuzun halini çok iyi yansıtan turnusol niteliğinde bir haber bu videosuyla birlikte.
sizin çocuğunuz kurtlanmış tavuk yiyip de riske girse neler yaparsınız bir düşünün.

popeyes düştü gözümden, yakıştıramadım.
çıtır tavuk işi zaten riskli bir iş.
ben güvendiğim 1-2 yerden yerim onlar da franchise ya da lokal zincirler değil.
evde yapın yiyin çok istiyorsanız.

rezaletin daniskasıdır.
ha ama popeyes'in açıklamasını düşünecek olursak,
6 saat dışarıda duran tavuk kurtlanabilir abicim. mantıksız değil.
neyse bilemiyorum
yemeyiverin

bir pencere imalat ve teklif programı yaptım google studio ile. aynı zamanda bir gölgelendirme ürünleri için modul yapmaya çalıştım ama istediğim gibi yapamadı. istediğim müşterinin evini yükleyince yazılım ürünü resimde istenilen yere monte edilip ürün alınırsa ev böyle görünür diyecek. bunu benim bildiğim sınırlı python ile yapamam. bildiğiniz başka uygulama yapan yapay zekalar var mı?

hayatını yola koyunca hep öyle devam edeceğini sanmak. öyle gitmiyor maalesef. her insan bir noktada alt üst olma durumunu yaşayacak ve bu yüzden buna hazırlıklı olması gerekiyor. yoksa bıraktığı tahribat çok daha ağırlaşıyor

param hep cebimde kalıyor yok mu bunun bir çaresi diyenler için hizmet ayağınıza geldi.

öncelikle arkadaşlar herkes bilsin ki kırtasiye başlı başına pahalı bir hobi.yani unmei projects de pahalı hobinin adresi olduğundan doğal olarak cep yakan bir adres

birleşik krallık, amerika, japonya menşeili kırtasiye ürünlerini bulabileceğiniz bir yer. hakikat kırtasiye ve kendileri instagram kırtasiye dünyasının starları gibi duruyorlar, ben daha hakikat’ı deneylimlemediğim için burayla başlayayım dedim. gerek kurucusu kader hanımın unmei projects ig paylaşımlarıyla gerek studio personuto’yla çok güzel influslandım alışverişimi yaptım.

işin hesabına kitabına girmeyeceğim ama dolap, trendyol gibi yerlerde aynı ürün 100-200 bandında daha ucuz olabiliyor ama özellikle dolapta komisyon olduğundan gerçekte aradaki fark daha az. birde efenime ne söyleyeyim ben if plc nin püskevit defterini gördüm 20 pound kendi sitesinde (1200 küsür ediyor), ben almışım 1579’a. e birde bunun üstüne loyalty clubları var hediye çarkları var ve her şeyden önemlisi kürasyon var. kitapçılar için de benim benzer bir prensibim var arkadaş her türlü çok kazıklanmıyorsam (hani en uygun siteler yerlerin avantajı olabiliyor bu yerler pahalıya sattığından demiyorum) sevdiğim yerleri de desteklemek istiyorum.

ve dediğim gibi valla * kırtasiye dünyası için makul fiyatlar. hani bu yerin öyle bir iddası da yok o ayrı konu, ben tüm şeffaflığıyla yazmak istedim.

mekanlarımız bitti sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. daha ohoo ne gizli cevherlerim var ne gizli, en son babalar duyar gizliliğinde *. he ama yalan yok tr kırtasiye yarışlarına bir girdim pir girdim. beklemede kalınız.

hiçbir fikrim yok, annem kediden korktuğu için denemediğim yol kalmadı ama ikna edemedim.