zaman tüneli

ben de yaşıyorum bunu.

bazen bikini bazen mayo. ama tema aynı.

bilinçaltının konu daha kapanmadı demesinin rüyaya yansıması . mekân değişir, olay değişir ama başrol aynı kalır. bu durumun saplantı ile alakası yok, sadece zihin, kapanmamış dosyaları sevmiyor.

hmm denir önce sonra birden örnek verilir

pencereden bakan dilber
ağlayanı güldürürsün
kaşların yay kipriğin ok
vurduğunu öldürürsün

perçem zülüf takımından
ak gerdana dökümünden
geçme mescid yakınından
çok namazlar böldürürsün

gördüğüm en net asılma örneği.. kız kesin, “ama karaca yhaaaa” diye vidaları gevşetmiştir.

divan edebiyatına gelince, kız ne dediğini bile anlamaz.

çok güzel... çok...

evde beslenmesi en zor hayvan türü..

fakat iyisi, ileri yıllarda insanın yüzünü çok ağartır.

biri annenle dedikodu yaptığında dinlemeye çalışırsın, öteki annenin dedikodusunu yapar.

kulak ameliyatı olduğum dönemde evi arayan telefon sapığını teyzemin oğlu zannedip uzun bir süre konuştuktan sonra annem elimden telefonu aldı, sapık olduğunu anladığı halde o da bozuntuya vermeyip bir 10 dk kadar konuştu (konuşmuş, o aşamada bunu bilmiyorum), en sonunda sabrı tükenen sapık “allah hepinizin belasını versin, sizin yüzünüzden akşam akşam sinirlerim bozuldu” dedi, bir daha da aramadı.

kestim...

genelde,

"bön dobroyom pot pot söylöröm"

şeklinde halk dilinin şuuru yitik bir bölümüne zamk olmuş itici ve kakıcı çirkinliğe sahip dürüstlükten ziyade namünasip bir lakırtı icrasıdır. zaten münasip lakırtı da namümkündür.


namünasip lakırtı: boş yapmak.
izan-ı ret: görüldü atmak

kaynak: gtm.

kısaltmalar:
gtm: hwhshagsgshsjeh.

en sonunda alim kabuğuna çekilir.

tek cümlede kapanabilecek bir yalanın giriş, gelişme, sonuç ve yönetmen yorumuyla anlatılması... çoğu zaman karşı tarafın şüphelendiği şey yalanın kendisi değil, gösterilen gereksiz özen oluyor zaten...

yine de insan bazen durduramıyor kendini... "evden çıkmaya üşendim" demek yerine olay örgüsüne üç yan karakter, iki mekan değişikliği ve beklenmedik bir elektrik kesintisi ekleyip kendini tuhaf bir sarmalın içine sürüklüyor insan...

bir anda karşı taraf aslında o gün hiç gitmediğin marketin çalışanlarından birinin müşteri ile olan tuhaf kavgasını dinlerken bulabiliyor kendini.

konuşulacak şeyler tükenmiş demeyelim de karşınızdakiyle konuşasınız o kadarmış diyelim mi?
çünkü iki bambaşka zihnin, yine bambaşka hayatları söz konusuysa konuşulabilecek binlerce konu-anı vs olabilir.

adam bir laf ediyor. net lafı dolandırmadan tertemiz

öyle anlamlı öyle derin ki.


divan edebiyatı da uğraşsın mefulün feilüttün ile nafile.

normal şartlarda mezara kadar götürülebilecek bir bilginin, beynin, "bunu söyleme!" komutunu konuşma bittikten yaklaşık üç saniye sonra işlemesi sonucu ortaya çıkan sosyal kaza...

olay yaşanırken "olsun canım, sorun olmaz." hissi verse de yaklaşık 1 saat sonra başlayan ve sizi uyutmayan bir sürece evrilebilir.

konuşulacak şeyler tükenmiş, artık iletişim zayıflamış, sohbet durma noktasına gelmiştir.

ilk başlarda üç saniye süren sessizlik artık yirmi saniyeye kadar uzar. taraflardan biri bu sessizliği daha fazla taşıyamayıp "hava da iyice ısındı." cümlesini kurduğu anda sohbet resmen yaşam destek ünitesine bağlanmıştır. karşı taraf telefonunu açıp hava durumuna bakar ve havanın sıcaklık derecesini söyler, bir anda 10 sene öncesinin kar yağışından tutun çocukluğunuza dair kar tatili anılarına kadar giden bir tünel açılmıştır.

hava durumu bitmek üzere olan sohbetlerin yegane kurtarıcısıdır.

evlenen oldu gördük. allah mesut etsin

90larda biraz efemine erkeklere söylenen söz*
işin komik tarafı, top kelimesini hakaret olarak kullanan milyonlarca hemcinsim yine bir top için 90 dakika gırtlak patlatıyor.