zaman tüneli

hepimiz güzeliz. sizin onayınıza kalmadık.

ben sarışın değilim *

beni çağırmayın, annem izin vermez.

gelin duası alacak olan annedir.
amcamın oğlunun çocuğu yaklaşık iki yaşında, biraz yaramaz ama annesine yardım etmeyi seviyor. birlikte bulaşık makinesinden yıkananları çıkarıyorlar, oyuncaklarını topluyor.

ızdırap içindeki yeni yazar adayı. hoş geldi. aynı yollardan geçtik, çok sürmüyor merak etme.

unutmak istemediklerimi zihnimin en özel, en güvenli köşesinde özenle saklarım. unutmak istediklerimi ise en derin kuyuya gömer, üzerini kopkoyu sessizlikle örterim… bir kez gömdüysem de, dönüp o kuyudan bir daha asla çıkarmam.

ben yaptırıyorum… gerekirse yemek bile yapıyor. kızım yapıyorsa, oğlum da yapacak. iş bölümü candır.

cumartesi sabah 9'da uyanmanın da taa...

12 yaşındayken tek cezvede 4 tane tam köpüklü kahve yapıyordum.

sevgili ağustos,
𝑚𝑢𝑐𝑖𝑧𝑒𝑙𝑒𝑟𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑙. günaydın

harika bir yazı, teşekkür de ederim.

ama bir şeyi merak ettim: kör ve asi bir kıpçak gencini volga bölgesinden şam’da bir köle pazarına getiren şey neydi? arada 4000 km var. normal şartlarda bunu öldürmek, bir köle tüccarı için çok daha maliyet etkin

adamlar bunda bir şey görmüş olmalı ki, alıp oradan oraya taşısınlar. bunu da merak etmedim değil.

ayığım valla, işimin başındayım…

bugün karşıma çıkan bir kelime ve resmen beni tarif eden bir kelime “şugul cenneti” …

“meşgul insanın kendini en iyi hissettiği ruh hali ” demekmiş. günümüz psikolojisindeki karşılığı da “akış” “flow” yani insanın yaptığı işe öyle bir dalması ki zamanı unutması, huzur bulması, mutlu hissetmesi…

tasavvufta ise boş kalmanın insana vesvese ve hüzün getirebileceği, doğru niyetle yapılan işlerin ruhu diri ve sakin tuttuğu inancı demekmiş.

ben galiba bunun ete kemiğe bürünmüş haliyim. boş kalınca afakanlar basıyor. bir bakmışsınız mutfağın çekmecelerini düzenliyorum, bir bakmışsınız alakasız bir konuda araştırma yapıyorum, işimle ilgili farklı ne yapabilirim diye arayışlara giriyorum, bir kedinin peşinden veterinere gidiyorum, gecenin köründe yürüyüşe çıkıyorum, yeter ki uğraşacak bir şey olsun.

üç günden fazla tatil bana dinlenmekten çok yorgunluk veriyor. benim ruhum “şarj olmak” için çalışmaya ihtiyaç duyuyor, bunu biliyorum…

işkoliklik mi dersiniz, huzursuz ruh sendromu mu, bilemiyorum. ama bildiğim tek şey şu ki benim hep bir uğraşım olacak. çünkü boş durunca dinlenmiyorum; aksine yoruluyorum.

-nur tomaten und zwiebeln, bitte!

+abem türk müsün?

oldukça zordur. insan zihni bence unutmaya çok da meyilli değildir. filin hafızası bazı durumlarda insanlarda da aktif bir özelliktir.
iyi şeyler silinir ama kötü ya da hüzünlü şeylerin etkisi bir şekilde hep kalır.
yarım kalan, yaşanmayan, ihtimali olmayan, bu dünyadan gitmiş olan ve sizi kıran kimseyi unutmasınız.

prenseshayri.

bana yufka bile açtırıyordu şerefsizim. yetiştirme biçimine göre değişiyor.

15 yaşında moğollara esir düşen bir kıpçak.

baybars’ın moğollara kini esaretiyle başladı, hep asi geldi, dövüldü, sövüldü, sağ gözüne perde indi.

şamda bir köle pazarında bedavadan biraz daha pahalıya bundukdari isimli bir memluk satın aldı. kimse kör bir türk çocuğu almıyordu. ilim bilmezdi kaba sabaydı çünkü.

ve böylece memluk ordusuna girmiş oldu.

ordudaki ilk başarısı ise haçlılara karşı mensure savaşıyla oldu. fransa kralı ix. louis 1500 ağır zırhlı şövalyeyle dimyattaki memluk birliklerine saldırdı. memluk komutanı fahreddin nil’e doğru geri çekilirken şehit düştü. baybars komutayı devraldı ve şehrin içinde meskun mahal muharebesiyle şövalyeleri tek tek imha etti. fransız kralının kardeşi ve pek çok soylu bu savaşta öldürüldü. yardıma yetişen memluk birlikleri sayesinde kral dahil tüm şövalyeler esir alındı.

baybars sayısız zaferi içinde belki de en önemlisini moğollara karşı kazanmıştır. bugünkü filistin toprakları içerisinde ayn-ı calut savaşında yenilmez komutan ketboğa noyan emri altındaki moğol birliklerini defalarca pusuya düşürdü. baybars’ın moğollarla geçmişten gelen bir hesabı vardı. önlenemez moğol istilasını ortadoğuda durdurabilen tek isim olması bakımından büyük önem taşır.

baybars bu savaştan sonra sultan kutuz’dan kılıç hakkı olarak halep emirliğini istedi ancak verilmeyince ve ayrıca kendisinin de sultan tarafından öldürüleceğini öğrenince sultan kutuz’u öldürerek memluk tahtına geçti.

baybars memluk sultanı olduktan sonra da boş durmadı, selahattin eyyubinin dahi kuşatsa da haçlılardan alamadığı kerak kalesini fethetti. antakya’yı haçlılardan, kilikyayı ermenilerden aldı, elbistanda moğolları bir kez daha yendi. abbasilerin ve dolayısıyla halifeliğin de koruyucusu oldu.

sadece savaş meydanlarında cesur bir komutan olmaktan öte baybars, bilime de önem verdi. mısır’dan suriye’ye değin pek çok kütüphane, medrese yaptırdı. zamanın en iyi hekimlerini getirttiği şifahaneler kurdu.

ömrünün sonunda baybars’ın hayatı adlı tarih kitabını yazdı. kitabının sonunu bir türk ne kadar tarih yazabilir ki, hatalarım affola diyerek esprili bir dille tamamlamıştır.

baybars’ı doğunun ve batının belleğinde unutulmaz kılan ise savaş meydanlarında yüzüne taktığı altın kıpçak maskesi olmuştur.


sol gözündeki bir damla gözyaşı kölelikten sultanlığa giden yolda hep geçmişini hatırlatır.

rastlaması bir hayli zor olan yazarlar.

ilk sırada cem özer var bence. çünkü artık piyasada ona ihtiyaç yok. tam bir çöp ve atık.

cem ceminay'ı da dahil edebiliriz. vj bülent'i de..