zaman tüneli

en son geçen temmuz ayında buradaymışsın. umarım sağlığın yerindedir ve bir yerlerden okuyorsundur.

bazen kadınların.
büyüklerin.

ultraslan’ın tribün lideri, sebahattin şirin’in evinde 8,5 saat süren bir arama yapıldı.
aramada;

-841 bin 895 euro
- 51 bin 953 abd doları
-18 bin 865 ingiliz sterlini
-795 bin 825 tl
-13 milyon 351 bin 890 tl değerinde altın ve mücevherat
-500 bin tl değerinde bir hint seti
- 350 bin tl değerinde pırlanta kolye ele geçirildi.

ele geçirilen para, döviz ve ziynet eşyasının toplam değerinin yaklaşık 65 milyon tl olduğu belirtildi.

galatasaray’ın kasasında bu kadar yok yok muhtemelen, transfer yapmadıklarına göre

her eli öpmeyin ya pis pis.. aile dahil buna. başkasının elinden ben mesul değilim yani bilemem eli temiz mi değil mi.

çok seksli hikayeler döndü, artık edepli olduk.
uslu uslu oturuyoruz

x kişisinin y kişisine seslenmesini z kişisi olarak neden merak ediyorsunuz?*

bunlar sözlüğün mikseri. çok iticiler.

bizim dedektiflik de bu kadar.

insan hayatında heyecan istiyor biraz. hepsi bu.

seksi yazar harici tüm koşulları karşıladığım başlık

türkçe adı "iki ağaç", başrollerinde murat yıldırım ve eva green'in bulunduğu, türk - ingiliz ortak yapımı korku filmi.

tanıtım filmi yayımlanmış. yönetmen bahman ghobadi.

ekonovich.

kafa sözlüğün normal sözlük oluşunu izledik.ah ah o eski günler...

yeni yazarlar ve liseliler hatırlamaz. radyo yayını vardı. televizyonun resimsizi.

sesleri çok seksi kadınlar yayın yapıyordu, arada geyimsi sesliler çıkınca kapatıyordum.

kızlar teklif ediyordu. ah be ne yıllardı

şiir sevmem, aziz nesin sevmem ama bunu seviyorum:
-aldanış-

haritalara bakıyorum
hiçbirinde evin yok.
ansiklopedilere bakıyorum
hiçbirinde resmin yok.
sözlüklere bakıyorum
hiçbirinde adın yok.
bakıyorum kendime
seni görüyorum;
benden başka yerin yok.

aziz nesin

defterden geriye doğru sıçradım. sırtım bankonun arkasındaki panoya çarptı. pirinç anahtarlar birbirine vurarak tiz, madeni bir çığlık koyuverdi.
o an, üst kattan gelen o vurma sesi hızlandı. tak-tak-tak-tak...
ses artık daha yakındı. tam başımın üzerindeki ahşap tavanın gerilip çatırdadığını duydum. merdivenler lobinin karanlık köşesinde, gölgelerin biriktiği yerde bükülerek yukarıya doğru tırmanıyordu. basamaklar ahşap değildi. pürüzsüz, bembeyaz ve ıslak bir kemik dokusunu andırıyordu.
tavana baktım. ahşap kirişlerin arasından aşağıya doğru koyu renkli bir sıvı sızmaya başladı. tam alnımın ortasına bir damla düştü. sıcak, kıvamlı ve metalik kokan bir damla. elimi alnıma sürüp parmaklarıma baktım. taze kandı.
sesi çıkaran şey üst katımdaki 4 numaralı odadaydı. ve beni buraya, kendi adımı o defterden silmem için ya da tamamen o adın içine gömülmem için bekliyordu.

tlc'deki favori programım, ewed.

resepsiyon bankosuna doğru yaklaştım. bankonun arkasındaki duvarda devasa bir anahtar panosu vardı. pirinç anahtarlar, üzerleri paslanmış metal halkalarından cansız birer organ gibi sarkıyordu. bankonun tam ortasında ise açık duran, deri kaplı kalın bir otel kayıt defteri duruyordu.
fenerin ışığını defterin üzerine diktim. sayfalar nemden kalınlaşmış, kenarları kararmıştı.
ekim 1974 tarihli son müşterilerin isimleri el yazısıyla dizilmişti. isimleri okumak için eğildim. ama gözlerim satırların üzerinde gezinirken tüylerim ürperdi.
isimlerin yazılı olduğu mürekkep kıpırdıyordu. siyah harfler sayfanın üzerinde canlı parazitler gibi kımıldıyor, biçim değiştiriyordu. en üst satırdaki isme dikkatle baktım. mürekkep gözlerimin önünde dağıldı, yeniden toplandı ve kendi adımı oluşturdu.
adı: …
oda no: 4
giriş tarihi: 14 ekim 1974
çıkış tarihi: hiçbir zaman.

ayağım, iradem dışında binanın çürümüş ahşap eşiğine doğru kaydı. içimdeki benlik durmam, arkama bakmadan kaçmam için çığlık atıyordu. ama şakaklarımda bir solucan gibi zonklayan o mor damar, beynime soğuk bir emredici gibi hükmediyordu. buraya kaçmak için gelmemiştim. buraya, zihnimdeki boşluğun neyle doldurulduğunu görmek için gelmiştim.
eşikten içeri adım attım.
zemin ayağımın altında iç bükey bir şekilde çöktü. ahşap taban esnerken, ıslak bir süngere basmışım gibi tırnaklarımın arasına kadar çürük su doldu. otelin lobisi küçük, boğucu ve ağır bir insan teri ve küf kokusuyla kaplıydı. duvarlardaki kağıtlar şeritler halinde sarkıyordu. o kağıtların altında, ahşabın ham dokusunda yürüyen siyah, kurumuş damar ağları vardı.
duvarda 1970'lerden kalma solmuş bir takvim asılıydı. takvimin üzerindeki gün, siyah bir mürekkeple defalarca daire içine alınmıştı: 14 ekim 1974 pazartesi.

haydi sor sor.