zaman tüneli

canım kedom

bence leoparı boğazlayıp kurban ediyor. bence leopar da değil, aslan.. zira, türkiye’nin batı bölgelerindeki antik şehirlerin yarısı dağ aslanı (kafa karışıklığı olmasın diye düzelttim) ve “bildiğimiz aslan kadar aslan” şeklindeki hayvanları kült hayvan olarak benimsemişler.

antik çağ eserlerinden biraz anlarım, esasen babamla benim müze kurma yetkimiz var, bu kadar anlarım.

anadolu’da her dönem bir aslan merakı var. kyzicus, sardeis, miletus, mithrapata, mylasa gibi şehirlerin tamamında ve fazlasında aslan figürlü paralar var. hatta samos gibi adalar dahil.

ve yine bilinen bir şey, iran parsı ile anadolu parsı akraba ve güneydoğu anadolu bu hayvanın geçiş noktası; kafkas aslanı’nın soyu daha fotoğraflanacağı kadar yeni bir tarihte tükendi, anadolu parsı yeni yeni diriltiliyor.

ama ben leopar kaydına, leopar içeren bir paraya hiç rastlamadım.

öte yandan, biri de “aslan gibi kült bir hayvan kurban edilir mi?” diye de sorabilir. farazi olarak şunları söyleyebilirim:
1. insan en kıymetlisini kurban eder.
2. efes’in de kült hayvanlarından biri geyik. adamlar patır patır geyik yiyor.

daha pratik olarak şunu söyleyebilirim:
- bir vakitler bir şöyle bir şey bulundu muğla’da..


ilginç tarafı, muğla’da bulunan bu gümüş madalyon olması gerektiği gibi grek döneme ait ama tanrıçası “iştar”.

ben mesela buna ilk baktığımda şunları düşündüm:
- üstünde karia aslanı var. milet veya milas arası bir yerdendir.
- karia yıldızı var, o da normal. gül de olabilir, doğrudan milet derim. gerçi niye milet derim, rodos’a kadar güneye in, bütün paralar önde helios, arkada gül.
- hilal motifi var. kanatsız isis’in gece ayini,
- isis şöyle mantıklı, kanatlı haliyle yine bir karia şehri olan kaunos’ta isis stater’leri var.

der, hatta “yanında kurban tası ve bıçağı çıkmış mı” diye merak ederdim.

eskiden böyle çıkışlar çok olurdu ama yapan olmazdı tabi.
kimisi totem için yazar, kimisi dötünü açma meraklisiydi.

ağırdır.
inanılmaz ağırdır.
bir de bunu farkedene kadar geçen süre inanılmaz kötü hissettiriyor.
her şeyde yardıma koşup ufak bir sıkıntında kimseyi yanında görmemek de inanın insanın zoruna gidiyor.
bunu da hallettik anam, neyi halletmedik ki,
neysss *

"hallettim" dediği şeyin tekrar eskiye dönmesi, eski yaranın tekrar kanaması gibi.
bazen hayat seve seve büyütüyor bazen de biliyorsunuz işte.
öfkeli gibiyim biraz
allaha isyan gibi.

cahil insanlar başlığına yazarlar.

çok hızlı yargılamak.

insanların birbiriyle açık iletişim kurması gerekiyor. malesef bizim kültürümüz ve iletişim şeklimiz buna müsait değil.

ömrü pek uzun olmaz gibi geliyor.

yeni buluntular çıkan kazı alanı.
söylenene göre leopara (anadolu parsı) binmiş bir insan heykeli imiş.
o dönemin adamı elinde leopar kafası tasviri yapmış da olabilir.
belki penisini leopar olarak tasvir etti. bilemedim.

dışarı çıktım, beni görmüş oldular hatta bazı esnaflara da konuştum
(alışveriş)
daha ne yapsın bu kız?*

kaldık mı baş başa kız zilli

çok tatliş.

doğum günüm hatrına bariiii...

bana için için öfke nöbetleri geçiren bir aile var.
özellikle baba ve oğul olarak.

o ailenin annesinin babası vefat etti. normalde zaten insanlara baş sağlığı dilemeyi hiç sevmem. hele de kendi her meselesinde insanlardan azami duyarlılık bekleyen bu aileye tek bir temennide bile bulunmak istemiyorum. lakin bugün kendimi zorlayıp bahsettiğim anne üyeyi başsağlı için iki kez aradım.
ikisinde de açmadı.

yarın üçüncü kez aramak için kendimi motive etmeye çalışıyorum.

bence bu yaptığım bile kendime ihanet... ama maksat insanlık...

herkes için iyi dileklerde bulundum..

geçen arabalara bakarım, arabası güzel olanlara vay ospu çocuğuna bak be mk senin derim hehe...

insanlar o kadar yozlaşmış ve kibre bürünmüş durumda ki birine kendimi anlatmak ya da kabul görmek benim için hiçbir şey ifade etmiyor. beni kim nasıl görmek istiyorsa aynen öyle görebilir. ben bir aynayım. ne görüyorsan senden sebeptir..

satranç maçı analiz ettim.