zaman tüneli

mozart piyano konçertosu çalıyor şu anda...18. konçerto.

ben de tam tersi opeth ve dream theater'den başka prog dinleyemiyorum. hele tool falan hiç bana göre değil.

güvende hissettiren kanal. hayvan belgeseli dışında da çok güzel işler yapıyorlar ayrıca neyşınıl coografik den daha kolay bir okunuşu olduğu için belgesel konusu açıldığında "abi trt belgesel ya, çok iyi çekim açıları ve harika kurguları var" diyebiliyorum.

bence harika espri.

inanmadığım şey

az önce başıma gelen olay. bayağı yaka paça attılar beni...

progresif metal'e sardığım bir dönem vardı, üçüncü gözümün açılması ve ortamlarda bilge olarak gezmek adına tool dinlemeye başlamıştım... progresif metal dinleyici kurulu mutlaka pain of salvation ve soen dinlemelisin, bunlar başlangıç için ideal, sen dinledikçe seviyeni yükselteceğiz diyerek öneri sundu bana...

bayağı sardı bunları dinlemek, ortamlarda ''progresif metal seviyorum...'' diyebiliyor ve rahat rahat tool tişörtlüyle yadırganmadan gezebiliyordum artık...

sonra dinleyici kurulu biraz çıtayı yükseltmeye karar verdi... önce beni riverside dinlemeye gönderdiler. bunu da atlattım. ardından opeth'in blackwater park albümünü önüme koydular.

burada biraz sabırlı ol, ilk dinleyişte anlamazsın dediler ama umursamadım pek, iki hafta boyunca anlamış gibi yaptım... çevire çevire dinledim...
sınav günü geldi çattı, albümü sorduklarında sonunda ''evet ya, özellikle atmosferi...'' diyerek kurtardım.

sonra sıra cynic'e geldi. burada işlerin ciddileştiğini anladım. artık müzik dinlemekten çok sınava hazırlanıyo gibi hissettim kendimi... kurul bana ''focus'u nasıl buldun?'' diye sorunca, ben de yüzümde hiçbir şey anlamamış ama anlamış gibi görünmeye çalışan bir ifadeyle ''çok katmanlı...'' falan dedim, süslü cümleler kurarak sıyrılmaya çalıştım... meğersem hepsi beni asıl sınava hazırlamak içinmiş...

sonra dream theater'ı önerdiler, 2 albüm koydular önüme. images and words ive metropolis pt. 2... ikisini de dinledim, soluksuz dinledim, tek bir saniye bile atlamadan, defalarca... dinlerken o kadar bunaldım, o kadar özümden koptum ve o kadar sürüklendim ki... yapamadım, sevemedim... sevmiş gibi davranacak cesareti bile bulamadım... ''buraya kadar midi, buraya kadar kızım... bu sana 3 gömlek üstün gelir, sen git radiohead dinle...'' diyerek tersledim kendimi...

progresif metal dinleyici kurulu da tersledi beni. attılar progresif metalden... en çok da içimde atheist kaldı, grubu bir kere bile dinleyemedim sınavı geçemediğim için... o kadar da merak ettim ki anlatamam size...

aklıma sürekli spikerin davinson uğurcan abdülkerim davinson uğurcan abdülkerim demesini hatırlatan psikologdur ne demek istediğimi galatasaraylılar anladı

ister sözlükte olsun ister hayatta ne zaman eski reklamlardan söz açılsa dillere hemen düşen reklam repliği sanki tek eski reklam buymuş gibi hahaahahahahahahahhashhsha

tut şunun ucunu döşeyelim abi,
kolonları kirişleri dolanalım abi,
mutfağa banyoya ulaşalım abi,

hiçbişşşe olmaz fırat bu abiii,
kuş gibi uçmaa fırattan kaçmaa yazık olur.

sakın haaa!

survival oyunlardaki profesyonel nesne inceleme mekaniğini yapmak istedim ve yaptım.


çok feci keyif alıyorum.

şahan gökbakar öztürkcell reklamı

mehmet akif alakurt,necati şaşmaz,zafer ergin

gaslighting

dumm+kopf

guendouzi acaba bilerek mi kaçırdı

bence çekici falan gelmiyo abi siz büyümemişsiniz.
bir karıya bakınca tek düşündüğüm şey var "bundan ana olur mu, evi çekip çevirir mi"
adam olanın da bakacağı başka bir halt yoktur.

borderlinemış da yok burcu varmış da. kibarlıktan dinliyorum bunları valla.
pilavı tutturabilme yeteneğiyle dediklerime "peki" deme oranı belirler benim hatunum olma ihtimalini.
elbise, çanta, araba mı istiyo. bi şekilde hallederiz krdşm.
evet.

benim hatunda vardı bu huy. tabi tıbben "borderline kişilik bozukluğu" tanımı konmamıştı ama. vallahi bıktırmıştı, hayattan soğutmuştu kendileri...

uzak durunuz efem. çekilmiyorlar, değmiyorlar...

çok önceden takip ettiğim birkaç sözlük yazarı vardı, onlara biraz imrenirdim. karmakarışık hayatlarından sukunetle düze çıkabilen insanlar... ben dünyevi küçük sıkıntılarla uğraşırken, bir şeylerin farkında olan ve çoğu şeyi aşmış kişiler gibi gelirlerdi. geçenlerde merak edip bakayım dedim ne durumdalar diye...her şey değişiyor, suyun tadı hariç. onlar mı yoksa ben mi değiştim bilemiyorum.

"abi burası anonim bir sözlük. siz neler yaşıyorsunuz acabası?" diye akıllarda binbir soru...